Blístrar eins og teketill

„Ég er búinn að gera þetta margoft með humra og krabba. Þeir eru soðnir lifandi. Ég veit ekki hvernig humar finnur til eða krabbi eða hvers kyns skepnur þetta eru en þær lamast um leið og þær fara ofan í,“ segir matreiðslumaðurinn Siggi Hall.

Dýraverndunarsinnar í Noregi hafa sett út á þessa aðferð og telja hana ómannúðlega. Hafa Bandaríkjamenn einnig verið viðkvæmir fyrir þessu og er aðferðin bönnuð sums staðar þar í landi. Vilja þeir til að mynda að humrar verði stungnir með hnífi áður en þeir fara ofan í pottinn þannig að þeir kveljist síður. „Það vælir í þeim þegar þeir fara ofan í pottinn. Það halda allir að þeir séu að væla af kvölum en það er einhver lofttæming sem gerist á milli skeljanna þannig að það blístrar í þeim eins og tekatli,“ segir Siggi. „Ef þú ert viðkvæm bandarísk kona með bleikt hár þá lítur þetta kannski illa út.“ Bætir hann því við að sé humar stunginn áður en hann fer ofan í pottinn bragðast hann ekki jafnvel og ef hann væri settur lifandi beint ofan í pottinn.

Siggi, sem hefur ekki orðið var við gagnrýni vegna þessa hérlendis, tekur fram að dýraverndunarsinnar séu mjög hrifnir af íslenska lambakjötinu og hvað lömbin lifi góðu lífi þangað til þau eru étin. „Ég er reyndar hissa á að bændur hér heima byrji ekki að rækta kjúklinga sem eru á fríu svæði. Það er örugglega hægt að fá hærra verð fyrir þá því margir veitingastaðir eru tilbúnir til að kaupa kjúkling þar sem hann er ræktaður almennilega.“