Býsnast yfir klæðaburði kvenna

"Ég gerði könnun á þyngd og klæðnaði kvenna um daginn. Ég gekk niður Laugaveginn og taldi. Á leiðinni frá Kjörgarði og að Klapparstígi mætti ég níu konum sem voru yfir kjörþyngd. Þær voru flestar ungar og klæddust yfirleitt síðbuxum og þessum forljótu flíspeysum sem liggur við að séu orðnar þjóðbúningur íslenskra kvenna," segir Guðbjörg Sigurðardóttir Reykvíkingur frá blautu barnsbeini. Hún býr í miðborginni og fylgist vel með mannlífinu og blöskrar klæðaburður kynsystra sinna. Og það eru ekki bara fötin og þyngdin sem fara fyrir brjóstið á Guðbjörgu: "Margar kvennanna eru með hálfgerða herraklippingu og ef þær eru með gleraugu þá eru þau með svörtum, óklæðilegum umgjörðum." Guðbjörg man tímana tvenna í miðborg Reykjavíkur og þegar hún var ung gengu konur í kjólum og kápum. Hún saknar þeirra tíma. "Þegar ég var yngri vogaði maður sér ekki niður í bæ nema vera uppáklæddur. Sem betur fer sér maður uppáklæddar konur innan um en þá eru þær yfirleitt komnar yfir miðjan aldur," segir hún. Guðbjörgu finnst ungir karlmenn orðnir mun meira smart en ungar konur og að auki séu þeir yfirleitt ekki feitir. Og vitaskuld veltir hún fyrir sér hvernig standi nú á þessu og kemst helst að þeirri niðurstöðu að sjálfsvirðing kvenna hafi farið þverrandi með árunum.