Handjárnaður eftir að yfirbuga ræningja

"Það fyrsta sem ég sá þegar ég kom út úr bílnum var þrír lögreglumenn með hjálma og byssur á lofti sem þeir beindu að henni. Ég æddi beint þangað og ætlaði að reyna að hugga stelpuna. Þeir hrintu mér frá og settu mig í handjárn," segir Magnús Gunnarsson, leigubílstjóri í Reykjavík.

Magnús varð fyrir því í fyrrakvöld að vopnuð kona reyndi að ræna af honum fé. Honum tókst með lagni að afvopna konuna. Magnús er ósáttur við framgöngu lögreglu í málinu og telur að nægilegt hefði verið að tveir lögreglumenn fjarlægðu konuna úr bílnum þar sem hann hafi verið búinn að afvopna hana. Hann íhugar nú málsókn á hendur lögreglunni fyrir háttalagið.

"Ég finn mjög mikið til með þessari stelpu. Ég er mjög tilfinninganæmur. Ef fólki líður illa þá finn ég til með því," segir Magnús. Hann hafði reynt að róa konuna í bílnum á meðan þau biðu eftir lögreglu og Magnús hafði meðal annars sagt henni að nú myndi henni berast sú hjálp sem hún þyrfti á að halda, en hann telur að hún hafi verið að kalla á hjálp með þessum örþrifaráðum sínum.

"Þarna var um að ræða útkall þar sem tilkynnt hafði verið um vopn. Um það gilda ákveðnar verklagsreglur sem eru hannaðar til þess að tryggja öryggi allra," segir Hörður Jóhannesson "Alltaf þegar um vopnaburð er að ræða kallar það á öðruvísi nálgun. Í fræðunum er stundum talað um Stokkhólms-heilkennið. Það er þekkt að það getur átt við þegar kynin eru saman í svona stöðu eða þegar frelsissvipting beinist gegn konu," segir Karl Steinar Valsson, aðstoðaryfirlögregluþjónn í Reykjavík. Stokkhólms-heilkennið svokallaða kemur til sögunnar þegar fólk sem tekið er í gíslingu öðlast samúð með málstað þess sem veldur frelsissvipingunni.