Átthagarnir í andlitinu

Það sést á Íslendingum hvaðan af landinu þeir koma. Vísindamenn Íslenskrar erfðagreiningar hafa komist að því að tengsl eru á milli átthaga og erfða fólks. Gera má ráð fyrir að þessi tengsl séu enn sterkari í stærri löndum. Þessi niðurstaða breytir erfðafræðirannsóknum í framtíðinni. Tímaritið Nature Genetics birti í dag niðurstöður rannsókna vísindamanna Íslenskrar erfðagreiningar sem sýna að tengsl eru á milli erfðabreytileika Íslendinga og þess hvaðan fólk kemur af landinu. Í rannsókninni voru ættir Íslendinga víðs vegar af landinu raktar aftur í fimmta lið og skoðað hvernig ættleggir dreifast eftir landshlutum. Agnar Helgason, umsjónarmaður rannsóknarinnar, segir að á tímabilinu 1850-1875 hafi ættleggir Íslendingar verið mjög staðbundnir. Þannig átti fólk í Eyjafjarðarssýslu ættir sínar að rekja að mestu til Norðurlands, eða um 90%, en þegar á líður eru flutningar á milli héraða og ættleggir verða blandaðri. Kári Stefánsson, forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar, segir niðurstöðurnar afar áhugaverðar út frá sögulegu ljósi og þær skýri meðal annars af hverju hann sé svo hæverskur sem raun ber vitni. Agnar hafi sýnt fram á að íslenskt samfélag hafi verið tiltölulega óbreytt þar sem menn hafi ekki verið að flækjast á milli landshluta heldur haldið sig á sínum stað og átt sín börn með sinni húsfrú. Því sé ákveðið mynstur í erfðabreytileika sem einkenni hvert landssvæði. „Við erum þess vegna farnir að eygja möguleika á því að finna skýringar á því hvernig standi á því að menn eins og Agnar, sem á ættir sínar að rekja til Akureyrar, er svona drýldinn, og maður eins og ég, sem á ættir sínar að rekja til Þingeyjarsýslu, er svona hæverskur. Niðurstöðurnar þýða að þeir sem vinna að erfðafræðirannsóknum verða að velja sjúklinga og viðmiðunarhóp frá sama landshluta og það á ekki síður við um stærri lönd en Ísland því þar verði munurinn talsvert meiri.