Tóm vitleysa, segir hvalveiðimaður

Það er tóm vitleysa að setja mál upp með þeim hætti að bera saman kostnað við hvalveiðar í vísindaskyni og tekjur af sölu aflans, segir Konráð Eggertsson, hrefnuveiðimaður til margra ára. Náttúruverndarsamtök Íslands og International Fund for Animal Welfare kynntu í gær skýrslu sem Þorsteinn Siglaugsson hagfræðingur gerði fyrir samtökin um markað fyrir hvalkjöt og reynslu af markaðssetningu þess hrefnukjöts sem veiðarnar hafa skilað. Þar var því haldið fram að neytendamarkaður fyrir hvalkjöt væri afar lítill og flest bendi til að hann minnki enn frekar. Túlkun Náttúruverndarsamtakanna á niðurstöðum skýrslunnar er að betra sé að stunda hvalaskoðun en hvalveiðar. Vestfirðingurinn Konráð segist ekki ósáttur við að kostnaðurinn sé meiri heldur hvernig þetta sé sett fram því kostnaðurinn við vísindaveiðar hljóti allataf að vera mikið meiri en við atvinnuveiðar. Við vísindaveiðar verði að skjóta hvaða dýr sem er, hvort sem það sé nothæft til sölu eða ekki. Og hann segir að hrefnuveiðimenn fái lítinn hluta af þeim peningum sem sé talað um að fari til Hafrannsóknarstofnunar og veiðimannanna. Konráð segist heldur ekki skilja hvað reki náttúruverndarsamtök til að gera könnun sem þessa. „Mig langar að benda á að árið 2003 var kjötið allt selt til annars aðila svo það fengust peningar fyrir það svo þetta er bara alls ekki rétt,“ segir Konráð og bætir við að frá árinu 2004 séu eftir 4-5 tonn. Allt kjöt sem pakkað var í neytendapakkningar hafi selst og það sem eftir sé verði notað af hótelum og veitingastöðum. Hann hafi því engar áhyggjur af markaðinum. Konráð gefur lítið fyrir það sem sumir halda fram að þjóðin geti haft góðar tekjur af hvalaskoðun í framtíðinni. Hann kveðst vita um hvalaskoðunarfyrirtæki sem hafi farið þrisvar á hausinn en sé alltaf gert kleift að hefja starfsemi að nýju. Aðspurður um það sem sagt hafi verið að 32-37 tonn af hrefnukjöti séu óseld hér á landi segist Konráð ekki vera kunnugt um það. Hann fullyrðir að allt kjöt sem komið var með í land árið 2003 hafi selst. „En ef einhverjir geyma kjötið hjá sér og vilja ekki selja það þá er það náttúrlega þeirra mál ... Það er nógur markaður,“ segir Konráð.