Útfarir á bílastæði og kirkjunni stefnt fyrir svik

„Það er algerlega með ólíkindum hvernig kirkjuráð hefur hagað sér í þessu máli,“ segir séra Halldór Gunnarsson, formaður byggingarnefndar Stórólfshvolsóknar á Hvolsvelli, um málaferli sóknarinnar gegn þjóðkirkjunni.

Halldór segir að kirkjuráð hafi á árinu 2010 samþykkt fjárveitingu til nýrrar kirkju á Hvolsvelli. Greiða átti tíu milljónir króna vegna undirbúnings og síðan 20 milljónir á ári í fjögur ár á framkvæmdatímanum, samtals 90 milljónir króna. Þegar þetta hafi brugðist hafi sóknin kært málið til úrskurðarnefndar þjóðkirkjunnar sem úrskurðað hafi sókninni í vil. Kirkjuráð hafi hins vegar vísað málinu til áfrýjunarnefndar innan kirkjunnar og haft sigur þar.

„Það var á þeim forsendum að kirkjuráð gæti gert það sem því sýndist,“ segir Halldór um niðurstöðu áfrýjunarnefndar.

Sóknarnefnd og byggingarnefnd Stórólfshvolssóknar hafi nú hins vegar stefnt þjóðkirkjunni fyrir Héraðsdóm Reykjavíkur á þeim grundvelli að úrskurður áfrýjunarnefndarinnar sé ógildur því nefndin hafi aðeins verið skipuð þremur mönnum en ekki fimm eins og lög mæli fyrir um.

„Það nýjasta er að lögfræðingur biskupsstofu hefur, að því er mér skilst, sagt að málið væri tapað fyrir kirkjuráð,“ upplýsir Halldór. Fari dómsmálið þannig gæti kirkjuráð þó óskað eftir nýrri áfrýjunarnefnd. „Eins og kirkjuráð hefur látið mætti alveg eins búast við því,“ segir Halldór. Reyndar mun lögmaður kirkjuráðs þegar hafa óskað eftir því við áfrýjunarnefndina að taka málið upp að nýju.

Jens Sigurðsson, formaður sóknarnefndar Stórólfshvolssóknar, segir að þegar liggi fyrir lóð frá Rangárþingi eystra fyrir nýja kirkju sem jafnframt yrði menningarhús. Það eigi að rúma allt að 450 manns og kosta á 200 til 300 milljónir króna.

Málið gagnvart kirkjuráði sé svo flókið að hann botni eiginlega ekkert í því sjálfur. Borist hafi 4,5 milljónir króna af umræddum tíu milljónum en síðan ekki söguna meir. Vilyrði annarra aðila, eins og sveitarfélagsins og héraðsnefndar Rangæinga, fyrir framlagi til byggingar nýju kirkjunnar séu bundin því að peningarnir skili sér frá kirkjuráði.

Í þessari stöðu er málið því enn nánast á byrjunarreit. Þar til það breytist þurfa sóknarbörnin að láta gömlu kirkjuna frá árinu 1930 duga. Sem kirkjan gerir reyndar alls ekki ef marka má þá Halldór og Jens enda taki hún aðeins um 80 manns í sæti. Það dugi auðvitað ekki fyrir fjögur til fimm hundruð manna jarðarfarir sem fara þar iðulega fram.

„Þá er bara setið út í bíl og útvarpað þangað. Svo er til að fólk vill þetta ekki og fer þá í kirkjuna á Selfossi til að geta setið inni,“ segir Jens og vísar þá til þeirra aðferðar sem mun vera beitt í fleiri litlum kirkjum úti á landi að útvarpa fjölmennum athöfnum svo þeir sem ekki rúmast innanhúss geti setið prúðbúnir úti í bíl og heyrt það sem fram fer.

„Auðvitað vill söfnuðurinn því reisa stærri kirkju. Það er skrítið að koma okkur af stað og klippa svo bara á,“ segir formaður sóknarnefndarinnar.