Ólögleg búseta sögð varanlegur vandi

Búseta í óleyfilegum herbergjum og íbúðum í atvinnuhúsnæði á höfuðborgarsvæðinu er vandamál sem komið er til að vera, að mati Bjarna Kjartanssonar, sviðsstjóra forvarna hjá slökkviliði höfuðborgarsvæðisins.

Að minnsta kosti 1.200 manns bjuggu í slíku húsnæði árið 2007 samkvæmt kortlagningu slökkviliðsins á höfuðborgarsvæðinu. Brunavörnum var víða ábótavant.

„Við höfum ekki kortlagt þetta aftur og vitum þess vegna ekki nákvæmlega hver staðan er núna. En væntanlega er vandinn ekki minni núna. Hópar efnalítilla Íslendinga búa við þessar aðstæður. Útlendingarnir sem bjuggu í slíku húsnæði hurfu af landi brott þegar kreppan skall á en nú eru útlendir farandverkamenn að koma aftur. Sveitarfélögin eru ekki með húsnæði tilbúið handa þeim,“ tekur Bjarni fram.

Hann segir ástæðuna fyrir því að vandinn var ekki kortlagður aftur vera þá að slökkviliðið hafi í raun verið með fá úrræði. „Sveitarfélögin voru í fyrstu svolítið varfærin og treystu sér ekki til að við færum að gera kröfu um úrbætur um brunavarnir. Við hefðum þá fyrir þeirra hönd verið að fallast á ólöglega notkun á húsnæði. Slökkviliðið krafðist hins vegar að eigendur atvinnuhúsnæðisins létu af ólöglegri notkun þess. En svo veittu sveitarfélögin okkur heimild til að krefjast úrbóta eftir að hafa farið yfir þessi mál með lögfræðingum og við tökum þetta eftir því sem við dettum um það.“

Ástandið þarf að vera afar slæmt til að slökkviliðið loki ólöglegu íbúðarhúsnæði vegna lélegra brunavarna, að því er Bjarni greinir frá. „Við værum þá að henda fólki út á götu frá eina staðnum þar sem það hefur skjól. Þar með værum við í raun að hengja bakara fyrir smið. Fólkið sem býr þarna á ekki annarra kosta völ.“

Verði eigendur atvinnuhúsnæðis, sem leigja það út sem íbúðarhúsnæði, ekki við kröfu slökkviliðsins um úrbætur í eldvörnum er dagsektum beitt. „Við erum nú búin að fá aðfararheimild út af dagsektum,“ segir Bjarni.

Þegar slökkviliðið gerði úttekt á ástandinu árið 2007 bjó einstæð, íslensk móðir með tvö börn í herbergi í iðnaðarhúsnæði. Fleiri dæmi voru um að börn byggju við slíkar aðstæður. Sveitarfélög hafa þá reynt að greiða götu fólks í þeim tilvikum, að sögn Bjarna.