Mál barns sem sækja þarf tvo leikskóla: "Að dæma forsjá leysir engan ágreining"

Í Fréttatímanum er fjallað um mál fimm ára barns sem skal dvelja viku í senn hjá hvoru foreldra sinna, þar til grunnskólanám hefst, samkvæmt dómi héraðsdóms Vesturlands. Faðirinn býr á höfuðborgarsvæðinu en móðirin á landsbyggðinni svo barnið þarf að sækja tvo leikskóla.

Jónas Jóhannsson, hæstaréttarlögmaður, er lögfræðingur föðurins. Hann telur dóminn rangan og vafasamt að hann henti hagsmunum barnsins.

Með breytingu á barnalögum á síðasta ári var dómurum heimilað að lögfesta sameiginlega forsjá. „Ég tel að það sé aldrei góð niðurstaða fyrir barnið. Að dæma forsjá getur aldrei verið rétt og það leysir engan ágreining,“ segir Jónas. „En ef það á að dæma sameiginlega forsjá gegn vilja annars eða beggja foreldra held ég að það sé algjörlega nauðsynleg forsenda að foreldrarnir búi nánast í sama skólahverfi þannig að barnið sé eins lítið togað á milli heimila, skóla, tómstunda og vina og hægt er.“

Sem dómari við Héraðsdóm Reykjaness þróaði Jónas svokallaða Hafnarfjarðarleið, sáttameðferð sem þótti takast vel og kveðst hann hafa náð sátt í yfir 90% forsjármála. Fyrir nokkrum árum sagði hann að yrði fyrrnefnd breyting á barnalögum að veruleika, yrði það réttarfarsslys og hann stendur við þau orð sín. „Já, ég held að ef það næst ekki að sætta foreldra þegar þeir deila um forsjá þá sé ekkert annað skynsamlegt í stöðunni en að dæma öðru þeirra forsjána,“ segir hann.

Margrét Birna Þórarinsdóttir, sálfræðingur sem sérhæfir sig í málefnum barna, kveðst ekki þekkja umræddan dóm en tekur fram að börn þurfi öryggi í umhverfi sínu. Hún segir erfitt að meta hvort brotin sé sú meginregla að hafa hagsmuni barnsins að leiðarljósi. „En auðvitað er aukin áhætta, ef barnið þarf að fara á milli leikskóla, á að það sé ekki í þeirri rútínu sem það þarf að vera í og þetta er auðvitað sérstaklega mikilvægt með yngri börn,“ segir Margrét.

Hún segir breytingar sem þessar þó mögulega geta stuðlað að sátt. „Og meiri sátt ríki til dæmis á milli foreldra en áður var. Það getur líka skapað ákveðinn stöðugleika og það þarf bara að skoða hvert mál fyrir sig,“ segir Margrét.