Latabæ ruglað saman við ofbeldisþáttaröð?

„Þetta er ansi góð grein hjá blaðamanni The New York Times," segir Magnús Scheving er hann er inntur eftir viðbrögðum sínum við grein blaðamannsins Neil Genzlinger í The New York Times. Blaðamanninum er umhugað um velferð barnanna, sem hann segir í sakleysi sínu ætla að horfa á Íþróttaálfinn breiða út heilsuboðskap sinn en sjá í þess stað hinn ofbeldishneigða Spartacus drepa mann og annan.

Íþróttaálfurinn bera nafnið Sportacus vestanhafs og því ekki nema einn bókstafur sem skilur að sögurhetjurnar, sem gæti valdið ruglingi. Mikill munur er á efnistökum þáttanna en Spartacus er lýst sem óvenju ofbeldisfullu sjónvarpsefni með bæði blóðsúthellingum og nekt.

„Í stað þess að læra um uppbyggingu beina af íþróttaálfinum læra börnin hvernig á að brjóta bein af Spartacus," segir í greininnni. Blaðamaðurinn skrifar einnig eins konar leiðarvísi, á gamansaman hátt, fyrir foreldra varðandi það hvernig þekkja skuli þessa tvo sjónvarpsþætti í sundur.

Magnús Scheving segir þetta ekki í fyrsta sinn sem minnst sé á Sportacus og Spartacus í sömu andrá. Þegar myndin sem sjónvarpsþættirnir ofbeldishneigðu eru byggðir á kom út fyrir nokkrum árum var Magnús spurður að því hvort Latibær væri að gera bíómynd.

„Þetta er mjög skemmtileg grein og hún súmmerar upp þann boðskap sem við höfum verið að reyna að ná með sjónvarpsþáttunum. Þrátt fyrir að vera laus við allt ofbeldi í Latabæ hefur okkur tekist að gera þættina spennandi fyrir áhorfandann.

Hver man ekki eftir Tomma og Jenna sem gengu út á ofbeldi milli kattar og músar í vinsælu barnaefni? Það er ekkert sérstaklega gaman að tala um að borða grænmeti eða bursta tennurnar, en eins og stóð einhvers staðar þá tekst okkur með Latabæ að „make boring things into a game"," segir Magnús ánægður með greinina. „Nú er tekin við ný kynslóð sem þekkir Sportacus betur en Spartacus. Mig minnir að það sé í Bretlandi sem fleiri niðurstöður fást við leitarorðið Sportacus á Google en Spartacus. Það er ánægjulegt."