Eurovison-þulurinn: Aldrei upplifað annað eins - leið eins og Adolf Inga

„Ég fór að gráta," segir Hrafnhildur Halldórsdóttir, sem kynnti Eurovison-keppnina í kvöld en áhorfendur gátu heyrt að hún var í miklu tilfinningalegu uppnámi þegar það var loksins tilkynnt að Ísland kæmist áfram í aðalkeppnina á laugardaginn í Dússeldorf.

En það gekk á ýmsu hjá þessari þaulreyndu útvarpskonu en skyndilega féll hljóðið út vegna tæknilegra örðugleika í Þýskalandi. Hrafnhildur hafði hinsvegar ekki hugmynd um það og hélt áfram að lýsa keppninni úr þröngum klefa sínum í tónleikahöllinni.

„Ég var bara ein í búrinu og var búin að tala og tala heillengi þegar íslensk kona úr hópnum kom kófsveitt inn til mín og sagði mér hver staðan væri," segir Hrafnhildur en hún hafði slökkt á farsímanum sínum áður en útsendingin hófst, því var ómögulegt fyrir RÚV að ná til hennar.

Loksins lagaðist vandamálið en þá heyrðu áhorfendur í Hrafnhildi, hún hinsvegar heyrði ekki í myndstjórninni, þeirri sem lætur hana vita hvenær auglýsingar hefjast of svo framvegis. Hún þurfti því að vera í símasambandi við þá á sama tíma og hún var að lýsa keppninni.

„Ég fékk bara að reyna allan pakkann," segir Hrafnhildur sem er enn að ná sér eftir kvöldið. „Ég held að Sjonni hafi bara verið að stríða okkur," bætir hún við.

Um keppnina segir Hrafnhildur að hún hefði aldrei misst trúna á laginu. „Ég vissi að við kæmumst áfram. En ég trúði því ekki að við yrðum í síðasta umslaginu í þriðja skiptið í röð," segir Hrafnhildur sem efaðist aldrei um að framlag Íslands myndi ekki skila sér í aðalkeppnina.

„En stóru fréttirnar eru að Tyrkland komst ekki áfram. Það er í fyrsta skiptið sem það gerist. Eins með Armeníu," segir Hrafnhildur um kvöldið örlagaríka.

Spurð hvernig henni líði núna svarar Hrafnhildur: „Ég hef aldrei upplifað jafn miklar tilfinningar. Mér verður hugsað til Adolfs Inga [Erlingssonar, sem lýsir oft kappleikjum af miklum tilfinningum. innskt. blm.]. Það er ekki venjulegt að lenda í svona löguðu."

Hrafnhildur segir að héðan í frá sé allt bónus, eins og hún orðar það sjálf. Hún trúir því að strákarnir eigi eftir að mæta á sviðið á laugardaginn fullir af sjálfstrausti.