Urriði í hrygningu fraus í Stangarlæk

Stór hluti hrygningar­urriða hefur að öllum líkindum drepist í Stangarlæk í Grímsnesi eftir áramótin. Svo virðist sem urriðarnir hafi orðið innlyksa í litlu vatni og frosið í kuldakastinu í síðustu viku. Lækurinn er talinn helsta hrygningar- og uppeldissvæði urriðans í Apavatni.

Veiðimálastofnun barst tilkynning um tugi dauðra urriða í Stangarlæk mánudaginn 10. janúar, en lækurinn er um tólf kílómetra langur og á upptök sín í Lyngdal á Lyngdalsheiði og fellur hann í Apavatn.

„Þótt Stangarlækur sé ekki stór er hann talinn mikilvægur sem hrygningar- og uppeldissvæði, einkum fyrir urriða úr Apavatni. Hætta er á að verulegur hluti hrygningarfiska og seiða hafi farist. Það gæti haft áhrif á stofnstærð á næstu árum. Vert að gera frekari rannsóknir á afdrifum seiða á þessu svæði þegar aðstæður leyfa,“ segir á vef Veiðimálastofnunar.

Við vettvangsskoðun mátti hvarvetna sjá þykkan klaka og botnfrosinn ís á læknum. Voru um fimm kílómetrar ísi þaktir en með engu vatnsrennsli.

Alls fundust milli sextíu og áttatíu dauðir urriðar, flestir þrjátíu til fjörutíu sentimetra langir og voru þeir flestir frosnir í ís. Sérfræðingar Veiðimálastofnunar fundu engin dauð seiði en telja líklegt að seiði á svæðinu hafi einnig drepist.

Sjö urriðar voru teknir til frekari skoðunar og kom í ljós að fiskurinn virðist hafa verið í miðri hrygningu sem er óvenjulegt þar sem hrygningartími urriða á Suðurlandi er helst í október og nóvember.

Þessi óvenjulegi fiskdauði er nokkur ráðgáta að sögn sérfræðinga, en líklegast er að lækurinn hafi verið mjög vatnslítill í haust og framan af vetri. Í kjölfar rigningar á annan í jólum óx mjög í læknum og urriðinn er þá talinn hafa gengið upp í lækinn. Þegar stytti upp þvarr árvatnið fljótt og frysti í kjölfarið sem hefur valdið því að fiskarnir sátu eftir og drápust.

svavar@frettabladid.is