Gosrásin beygði á síðustu stundu til Fimmvörðuháls

Það er rétt eins og lukkan hafi verið í liði með Íslendingum þegar jarðeldurinn kom upp á nánast eina blettinum milli jöklanna þar sem hann hafði engan ís til bræða. Sérfræðingar Veðurstofunnar hafa nú, með greiningu jarðskjálftanna fyrir gosið, séð leið kvikunnar upp á yfirborð úr kvikuinnskoti á sjö til tíu kílómetra dýpi undir Eyjafjallajökli.

Þremur dögum fyrir gosið byrjaði kvikan að brjóta sér leið upp úr kvikuhólfinu og stefndi upp í jökulhettuna en í kringum hádegi á laugardeginum, þegar kvikan átti aðeins tvo kílómetra upp til yfirborðs, beygði hún snögglega og skaust þá næstum lárétt í átt til Fimmvörðuháls þar sem hún kom upp um kvöldið. Hefði kvikan ekki beygt þarna af leið á endasprettinum hefði gosið komið upp undir jökli í austurjaðri hábungunnar ofan Steinholtsjökuls og valdið miklu jökulhlaupi til norðurs og út í Markarfljót.

Hjá Almannavörnum telja menn að hlaup þarna hefði orðið um þrjúþúsund rúmmetrar að stærð. Víðir Reynisson, deildarstjóri almannavarnadeildar ríkislögreglustjóra, segir að slíkt hlaup hefði valdið tjóni. Það hefði komið að varnargörðum við Fljótshlíð sem ekki séu byggðir til að þola þessa stærð. Hlaupið hefði farið yfir varnargarðana og Markarfljót flæmst um.

Spurður hvort slys hefðu getað orðið á fólki svarar Víðir að það hefði klárlega geta gerst, ef fólk hefði verið þarna á ferðinni. Þá sé byggð á svæðinu þar sem fólk hefði einnig verið í hættu.