Viðvörunarbjöllur hringdu

„Ekkert annað land komst upp með að byggja upp „öfugan píramída“ af þessari stærðargráðu,“ segir hollensk-breski hagfræðingurinn Willem H. Buiter um hinn hraða vöxt íslensku bankanna; viðvörunarbjöllur hafi því vafalaust víða verið farnar að hringja, þótt hann geti ekki fullyrt um að lánalínubeiðnum Seðlabanka Íslands á síðasta ári skyldi hafa verið hafnað þess vegna.

Seðlabanki Íslands leitaði eftir gjaldeyrisskiptasamningum hjá seðlabönkum ýmissa landa framan af árinu 2008 en þeim beiðnum var hafnað. Spurður hvort hann teldi skýringa á þessum neikvæðu viðbrögðum að leita til þess að hinir seðlabankarnir hefðu þá þegar verið komnir að sömu niðurstöðu og þau Buiter og Sibert í umtalaðri skýrslu sinni um að hætta væri á hruni íslenska fjármálakerfisins, segir Buiter það vel geta verið.

Það væri þó ekki einhlítt; til að mynda hefðu slíkar áhyggjur varla borist mönnum til eyrna í hollenska seðlabankanum, sem einnig fer með fjármálaeftirlit þar í landi, en svo seint sem vorið 2008 heimilaði hann Landsbankanum að stofna Icesave-netreikningaútibú.

Buiter segir þetta sýna annan vanda, sem sé skortur á að seðlabankar, jafnvel innan evrusvæðisins, skiptist sem skyldi á upplýsingum. Að ráða bót á þessu verði hluti af þeirri allsherjarendurskoðun á öllu eftirliti með hinu hnattvædda fjármálakerfi Evrópu og heimsins alls, sem nú sé hafin. - aa