Pálína kann vel við sig á Gasasvæðinu

„Yfirleitt líður mér óskaplega vel inni á Gasa og fólkið þar er gott," segir Pálína Ásgeirsdóttir, sendifulltrúi Alþjóða Rauða krossins í Palestínu. Mikil samkennd sé meðal Gasabúa, sem taki erlendum hjálparstarfsmönnum fagnandi.

Pálína hefur yfirumsjón með samskiptum við heilbrigðisstjórnvöld í Palestínu, bæði á Gasasvæðinu og á Vesturbakkanum. Hún heimsótti Gasa áður en Ísraelsmenn hurfu þaðan fyrr í mánuðinum og lenti meðal annars í sólarhringslangri árás þeirra. Þá gisti 120 manna stórfjölskylda hjá Rauða krossinum um nóttina.

„En fólkið á Gasa er ýmsu vant og ótrúlega útsjónarsamt að bjarga sér. En það verður að segjast eins og er að það er ansi hart í ári," segir hún. Eymdin hafi ekki hafist með þriggja vikna stríðinu, því þar á undan hafi Ísraelsmenn lokað landamærum í eina 20 mánuði.

„Það var ekkert eðlilegt líf hérna fyrir, því það var lítið til af vörum, nema algjörar nauðþurftir," segir hún. Sem dæmi um útsjónarsemi fólksins segir hún að þegar bílarnir urðu eldsneytislausir hafi þeim verið breytt og þeir gangi nú fyrir gasi. Verðlítil smámynt sé brædd niður og nýtt þar sem vantar málma.

Nú hafi sum hverfin verið lögð í rúst og ýmsir innviðir samfélagsins skemmst, svo sem rafmagn, vatnsleiðslur og skolpræsi.

„Gasabúar eru að horfast í augu við það sem hefur gerst, bæði að missa ástvini og heimili. Forsendan fyrir uppbyggingarstarfi er að landamærin opnist fyrir byggingarefni, mat og aðrar vörur, en forgangsatriði okkar er að styðja við um 50.000 manns sem eiga ekki þak yfir höfuðið og geta ekki fætt sig og klætt," segir hún.

Rauði krossinn starfi mikið með palestínska Rauða hálfmánanum, en sjúkrahús þeirra og sjúkrabílar urðu fyrir sprengjum Ísraela í árásunum, og skemmdust mikið. klemens@frettabladid.is