Dómur í máli gegn formanni Rafiðnaðarsambandsins mildaður

Guðmundur Gunnarsson, formaður Rafiðnaðarsambandsins, var að hluta til sýknaður af kæru um meiðyrði í garð eigenda starfsmannaleigu vegna orða sem hann lét falla í fjölmiðlum en hluti orða hans var dæmdur ómerkur. Var hann dæmdur til að greiða öðrum eiganda fyrirtækisins 250 þúsund krónur í skaðabætur vegna tiltekinna ummæla en hann hafði verið dæmdur til að greiða þeim eina milljón í skaðabætur í héraði.

Á ársfundi Alþýðusambands Íslands 2005 tók Guðmundur til máls í umræðum um kjör erlendra manna sem störfuðu hérlendis á vegum starfsmannaleiga. Að sögn Guðmundar var tilefni umræðu hans upplýsingar frá yfirtrúnaðarmanni stéttarfélaga við Kárahnjúka um ávirðingar í garð stjórnenda félagsins 2b ehf.

Í kjölfarið var greint frá atriðum sem tengdust þessari umræðu í aðalfréttatíma Stöðvar 2 og Ríkissjónvarps í október 2005. Þar lét Guðmundur meðal annars orð falla sem eigendur félagsins, Eiríkur Eiður Baldvinsson og Olena Shchavynska, töldu ærumeiðandi. Þar á meðal að þarna væru dólgar sem flyttu inn bláfátækt verkafólk og notfærðu sér eymd þess til þess að hagnast á því. Þá sakaði hann konuna um að ganga á milli verkstjóra á Kárahnjúkasvæðinu og segja að ef pólskir verkamenn væru ekki nógu þægir þá skyldu þeir bara ganga í skrokk á þeim.

Ákveðin ummæli Guðmundar vörðuðu starfsmannaleigur í fleirtölu og taldi Hæstiréttur að hvergi yrði séð að ummæli að ummæli Guðmundar hefðu að þessu leyti gefið fréttamanni tilefni til að nafngreina 2b ehf. fremur en aðrar starfsmannaleigur eða taka viðtal við Eirík frekar en aðra. Guðmundur hafi ekki getað borið ábyrgð á hvernig fréttarmaðurinn kaus að setja ummæli hans í samhengi við önnur atriði. Var hann því sýknaður af kröfu um ómerkingu þessara ummæla.

Þá var krafist ómerkingar á ummælum Guðmundar um konuna en hún var ekki nafngreind í viðtalinu en vísað til þjóðernis hennar. Fyrir héraðsdómi staðfesti Guðmundur að hann hefði átt við Olenu. Taldi Hæstiéttur að Guðmundur hefði með þeim ummælum sakað Olenu um ámælisverða háttsemi, sem sönnur hefðu ekki verið færðar fyrir og var með þeim vegið að æru hennar. Voru þessi ummæli Guðmundar því ómerkt og hann dæmdur til að greiða henni miskabætur og fjárhæð til þess að birta niðurstöðu dómsins.

Að lokum var krafist ómerkingar á ummælum Guðmundar um uppgjör félagsins 2b ehf. á launagreiðslum til starfsmanna sinna. Ekki var mótmælt af hálfu Guðmundar að ummælin vörðuðu 2b ehf. en því hins vegar borið við að ummælin hefðu verið réttmæt.

Fyrir lágu í málinu tólf óáfrýjaðir héraðsdómar þar sem 2b ehf. var gert að standa skil á nánar tilgreindum fjárhæðum vegna vangreiddra launa. Ekki var fallist á þau rök Olenu og Eiríks Eiðs að þær vanefndir yrðu réttlættar með því að um mistök eða misskilning hafi verið að ræða. Þóttu því ekki næg efni til þess að ómerkja þau ummæli Guðmundar.