Óselt hrefnukjöt hleðst upp

Óselt hrefnukjöt hleðst upp í frystigeymslum og safnar geymslukostnaði. Þetta er niðurstaðan af markaðsstarfi hvalaafurða úr vísindaveiðum Íslendinga að mati Náttúruverndarsamtaka Íslands. Íslendingar hófu hrefnuveiðar í vísindaskyni sumrið 2003 og veiddust þá 35 hrefnur en 25 síðastliðið sumar. Náttúrverndarsamtök Íslands í samvinnu við International Fund for Animal Welfare kynntu í dag skýrslu sem Þorsteinn Siglaugsson hagfræðingur gerði fyrir samtökin um markað fyrir hvalkjöt og reynslu af markaðssetningu þess hrefnukjöts sem veiðarnar hafa skilað. Þorsteinn segir að hinn almenni neytendamarkaður, þar sem varan sé í samkeppni við annað „venjulegt“ kjöt, virðist lítill hér á landi og fari minnkandi annars staðar. Á hinn bóginn séu vísbendingar um að það sé markaður fyrir kjötið á jaðarmörkuðum, eða „gourmet-mörkuðum, t.d. veitingahúsum og þá til að mynda í Austur-Asíu. Það sem liti þetta séu hinar sterku hömlur sem séu á milliríkjaverslun með vöruna. Samkvæmt skýrslu Þorsteins hefur kynning á málstað Íslands erlendis vegna vísindaveiðanna kostað 106 milljónir króna. Nettókostnaður Hafrannsóknastofnunar og greiðslur til hvalveiðimanna nema 86-90 milljónum króna og nemur kostnaður alls vegna veiðanna nærri 200 milljónum króna. Hann segir að beinn veiðikostnaður sé um 700 krónur á kíló við vísindaveiðarnar en telur að hann yrði helmingi lægri við hefðbundnar veiðar. Sumarið 2003 var hrefnuveiðimönnum selt kjötið á 300-350 krónur kílóið en í fyrra var þeim selt kjötið á mun lægra verði, eða á 130 krónur kílóið. Árið 2003 seldust 10-15 tonn seld í verslunum en 2004 segja hrefnuveiðimenn að 15 tonn hafi selst. Þorsteinn áætlar að óselt kjöt nú sé líklega 32 til 37 tonn. Árni Finnsson hjá Náttúruverndarsamtökum Íslands segir að það borgi sig líklega ekki að vera að þessu. Þessu fylgi mikill lager- og frystikostnaður. Niðurstaða samtakanna sé að betra sé að stunda hvalaskoðun en hvalveiðar.