Í átthagafjötrum á Laugaveginum

"Eigi að koma Laugavegi aftur á stall sem einu alvöru verslunargötunni þarf aðkomu stærri verslana en nú er," segir Bolli Kristinsson, kaupmaður í Sautján. Fram kom í máli hans á borgarafundi um verndun og uppbyggingu við Laugaveginn að ekkert annað en dauði biði verslunar við Laugaveginn ef ekki væri gripið til aðgerða sem fyrst. Margvísleg sjónarmið komu fram á fundinum sem yfir 200 borgarbúar sóttu. Til hans var boðað af borgaryfirvöldum og fór Steinunn Valdís Óskarsdóttir yfir þá vinnu sem skilaði sér í því deiliskipulagi fyrir götuna sem samþykkt var fyrir skemmstu. Hófst sú vinnu fyrir margt löngu en að mörgu var að hyggja og taka þurfti tillit til fjölmargra aðila. Kaupmenn þreyja þorrann Bolli er einn þeirra kaupmanna sem haldið hafa tryggð við Laugaveginn þrátt fyrir að tap hafi verið á stórverslun hans þar frá upphafi að hans sögn. "Það sem ég átti við með dauða Laugavegarins var að hingað þarf að fá þessar vinsælu stóru verslanir sem hafa það aðdráttarafl sem til þarf. Ég er til dæmis viss um að ef verslun á borð við Zöru opnaði á Laugavegi myndi það eitt og sér draga um 300 þúsund manns í miðborgina til viðbótar á ári hverju. Slíkar verslanir hafa það aðdráttarafl sem þarf, þær auglýsa meira og aukin umferð er grunnforsenda þess að verslun aukist og gatan hljóti aftur þann sess sem hún hafði áður en Kringlan eða Smáralind komu til. Núverandi staða er sú að viðskipti eru svo dræm að margir minni kaupmenn eru í átthagafjötrum og verða sjálfir að standa vaktina í verslunum sínum í tólf til fjórtán klukkustundir á dag." Aðrir kaupmenn sem tóku til máls á fundinum tóku undir með Bolla að rekstur verslana við Laugaveg væri og hefði verið í járnum. Var það samdóma álit þeirra að á meðan Reykjavíkurborg leggði ekki sitt af mörkum til að breyta þeirri stöðnun sem ríkti, meðal annars með því að rífa einhver af þeim gömlu húsum sem við götuna standa, væri lítil von til að almenningur sækti miðbæinn heim með sama hætti og var þegar Laugavegurinn var upp á sitt besta. Erla Þórarinsdóttir, verslunarmaður í Bankastræti, hvatti einnig borgaryfirvöld til að gera samkomulag við kaupmenn við götuna um að fella niður gjöld með einhverjum hætti gegn því að fjármagni verði varið til uppbyggingar og fegrunar þeirra húsa og verslana sem þar standa. Steinunn Valdís Óskarsdóttir borgarstjóri sagði að borgin hefði engar lagaheimildir til að lækka eða fella niður opinber gjöld með þeim hætti sem Erla fór fram á. Hins vegar efldu borgaryfirvöld verslun og þjónustu með öðrum hætti eins og að styðja vel við bakið á samtökum hagsmunaaðila sem markaðssetja miðborgina auk þess sem átak hafi verið gert í fegrun umhverfis miðbæjarins. Öllum aldrei gert til hæfis Í máli borgarstjóra að loknum fyrirspurnum á fundinum kom fram að framtíðarhugmyndir fyrir miðbæinn og Laugaveginn sérstaklega yrðu aldrei með þeim hætti sem allir óskuðu. Sá fjöldi sem tók til máls á fundinum sýndi og sannaði að hennar mati að öllum þætti vænt um götuna og væri ekki sama hvað um hana yrði. Það væri hins vegar niðurstaða borgaryfirvalda að það skipulag sem hefði nýverið verið samþykkt væri farsælasta lausnin og með henni væri komið til móts við allflestar hugmyndir sem fram hafa komið á undanförnum árum. Aðspurð að fundinum loknum sagði Steinunn Valdís að fundurinn hefði verið afar gagnlegur en viðurkenndi að ekkert nýtt hefði komið þar fram og ekkert sem gæti haft áhrif á það skipulag sem þegar var samþykkt þegar að fundinum kom. Páll V. Bjarnason, formaður Torfusamtakanna, sem barist hefur hvað harðast gegn niðurrifi þeirra gömlu húsa sem til stendur að rífa samkvæmt nýsamþykktu skipulaginu, sagði dapurt til þess að hugsa að jafna þyrfti allar þessar sögulegu byggingar við jörðu í þeim tilgangi einum að skapa um 5.000 þúsund fermetra verslunarpláss. Taldi hann betri kost að breyta húsunum og bæta en að rífa niður.