Fótbrotnaði eftir árás fíkils

Íbúi við Laugaveg, Pétur Arason, varð nýlega fyrir árás fíkniefnaneytanda um hábjartan dag. Árásarmaðurinn sparkaði í hann með þeim afleiðingum að hann fótbrotnaði.

Íbúar við Laugaveginn, sem Fréttablaðið ræddi við, segja ástandið aldrei verra en nú, bæði hvað varðar sóðaskap og neyslu vímuefna. "Ég lenti í einum útúrdópuðum um tvöleytið að degi til," segir Pétur. "Hann var að reyna að brjótast inn bakdyramegin hjá mér. Ég spurði hvað hann væri að stússast og svo leiddi eitt af öðru þar til hann réðst á mig. Hann náði að sparka í fótinn á mér með þeim afleiðingum að ég fótbrotnaði og þurfti að vera í gifsi í sex vikur. Þessi maður rauk í burtu, en var gómaður og vissi þá ekki neitt."

Pétur segir ástandið fara versnandi. Aðfaranætur laugardags og sunnudags séu verstar. "Það eru öskur, óp og skrækir allar nætur um helgar," lýsir hann. "Það er eins og sé hreinlega verið að drepa fólk alla nóttina. Það líðst hvergi nema hér að fólk geti slangrað um dauðadrukkið svo klukkustundum skiptir. Við sem eigum hús þarna gerum ekkert annað á morgnana heldur en að tína sprautur og alls konar ófögnum sem liggur þarna eftir nóttina. Fólk mígur og skítur í lóðirnar hjá okkur. Ástandið er hreint út sagt ferlegt og sóðaskapurinn allrosalegur."

Pétur segir íbúana við Laugaveginn sjá sýnilega lögreglu á Laugaveginum um það bil þrisvar sinnum á ári. Það sé á Þorláksmessu, 17. júní og Menningarnótt.

"Stór hluti af vandamálinu er barir sem eru þarna á svæðinu," segir hann. "Þar fer fram fíkniefnasala eins og um hverja aðra kjörbúð sé að ræða. Það leynir sér ekkert hvað þarna fer fram. Það er margbúið að benda lögreglunni á þetta en hún verður bara heyrnar­laus og fúl þegar farið er að tala um þetta. Þetta hefur viðgengist þarna í 5-6 ár. Þarna byrja unglingar og eldra fólk að koma upp úr klukkan 6 eða 7 alla daga. Þarna koma fleiri tugir manns gagngert til að fara inn á staðinn og koma svo út eftir fimm mínútur."

Pétur kveðst hafa rætt við borgarfulltrúa um ástandið á Laugaveginum en án árangurs. Þeir virðist engan áhuga hafa á því. Hvorki þeir né lögregla geti þó skellt skollaeyrum við kvörtunum af þessu tagi, því íbúum á svæðinu fari óðfluga fjölgandi.

Stefán Sandholt í Sandholtsbakaríi tekur í sama streng. Hann kveðst mæta til vinnu klukkan fjögur á nóttunni og þá standi gleðskapurinn á götunni iðulega enn. "Ég dríf mig þá inn og skelli í lás á eftir mér," segir hann. "Svo opna ég klukkan 7.30 á morgnana. Þá þarf ég stundum að hreinsa til fyrir framan dyrnar, þar sem liggja dósir, flöskur, stundum sprautur, hlandpollar og alls konar óþverri. Veggjakrotið er þó það ógeðslegasta sem til er. Það hefur kostað mig hundruð þúsunda að halda húsveggjum bakarísins hreinum. En það virðist öllum sama um þessa þróun Laugavegarins."