Endur í vegi framfara

Almenningsgarðar skipa jafnan stóran sess í öllum betri borgum og nægir að nefna Central Park í New York, Hyde Park í London og Frognerpark í Osló því til stuðnings. Með talsverðri víðsýni má kannski kalla Hljómskálagarðinn og Miklatún vísi að slíkum garði en lengra nær það ekki.

Hugmyndir að almenningsgarði eru sannarlega til og meira að segja gert ráð fyrir honum sem hugsanlegum framtíðarmöguleika á aðalskipulagi borgarinnar. Nýja Hringbrautin gæti hins vegar sett strik í reikninginn. Gatan er orðin sannkallað olnbogabarn og sá þykir varla maður með mönnum í borgarstjórn sem hefur ekki barið sér á brjóst og annað hvort beðist afsökunar eða svarið af sér ábyrgð á framkvæmdinni.

Styttri stokkurMeðal þeirra hugmynda sem komu fram um nýja Hringbraut var að setja hana í stokk. Höfuð­borgarsamtökin lögðu til að stokkurinn næði frá Bústaðavegi vestur fyrir Njarðargötu, nokk­urn veginn á sama svæði og nýja Hringbrautin liggur um núna. Sú hugmynd var afskrifuð af yfirvöldum, þótt nú virðist vera komið annað hljóð í strokkinn, hversu raunhæft sem það kann að vera að leggja hið gríðarlega umferðarmannvirki sem Hring­brautin er í stokk. Önnur hugmynd sem kom fram á sínum tíma fólst í að leggja stuttan kafla Hringbrautarinnar, frá Njarðargötu og vestur fyrir Melatorg, í stokk með það að markmiði að létta umferð og skapa betri og öruggari tengingu milli háskólasvæðisins og miðbæjarins. Hugmyndin lýtur fyrst og fremst að því að leysa staðbundinn um­ferðar­vanda. Að sögn Stefáns Finnsonar hjá framkvæmdasviði Reykjavíkurborgar aka um þrjátíu til fjörutíu þúsund bílar um þetta svæði daglega og gæti stokkur minnkað umferð á yfirborðinu um allt að helming og lækkað slysatíðni. Tjörnin yfir HringbrautEkki hafa komið fram hugmyndir um að reisa hús á yfirborðinu. Svæðið að ofanverðu myndi því sóma sér vel sem stór almenningsgarður og hefur finnski arkitektinn Alvar Alto meðal annars útfært hugmyndir þar sem Tjörnin heldur áfram sunnan við Hringbrautina. Þá er hægt að koma fyrir hjóla- og göngustígum og búa til blómlegt útivistarsvæði. Að sögn Dags B. Eggertssonar, formanns skipulagsráðs Reykja­víkurborgar, þykir þessi hugmynd einn af nokkrum raunhæfum fram­tíðarmöguleikum. Aðrar fram­kvæmdir eru þó taldar brýnni, þar á meðal Sundabraut, Miklabraut og Öskjuhlíðargöng. Engin frumhönnun liggur fyrir á hugmyndinni um stokkinn á þessu svæði sem hér um ræðir svo ekki er hægt að meta kostnaðinn af framkvæmdinni. Steinn í götuÞað er hins vegar ljóst að aðrar stokkalausnir eru sennilega arð­bærari hvað varðar landrými og lóðaverðmæti, sem gera þennan kost ólíklegri en ella. Dagur fullyrðir þó að ekkert sé útilokað og bíður meðal annars eftir afrakstri hugmyndasamkeppni um um framtíðarskipulag Vatns­mýrarinnar. Annar vandi sem þótti standa þessari framkvæmd fyrir þrifum var áhrifin sem hún gæti haft á vatnsbúskap tjarnarinnar sem og fuglalíf í grenndinni. Eins og Örn Sigurðsson hjá Höfuðborgarsamtökunum bendir á hlýtur því hins vegar ávallt að fylgja rask þegar borgir eru byggðar. Það megi hins vegar takmarka með því að þétta byggð en ekki dreifa henni um holt og hæðir eins og gert hefur verið í Reykjavík með ófyrirséðum afleiðingum á fuglalíf. Þá telur Örn að auðveldlega megi leysa vatnsbúskap Tjarnarinnar með því að dæla vatni úr Vatnsmýrinni í hana en að hans sögn er það hægt með litlum tilkostnaði.