Innvortis finna ekki upp hjólið

Fókus fylgir DV á föstudögum. Í blaðinu er að finna margvíslegt efni. Í blaði vikunnar er að finna pistilinn hans Egils Gillzenegger, Kallinn á kæjanum, útvarpsstöðvar sem vantar að mati Fókus eru kynntar og djammkortið er á sínum stað. Einnig er viðtal við hressu pönkrokk hljómsveitina Innvortis sem nýverið gaf út plötu. Innvortis er pönkrokk hljómsveit sem hefur verið starfandi frá 1996. Þeir hafa gefið út tvær plötur sem heita Kemur & fer og Andrea. Kemur og fer kom út árið 1998 en Andrea er nýkomin út eftir langa fæðingu. Meðlimir hljómsveitarinnar eru Snæbjörn Ragnarsson söngvari og gítarleikari, Eggert Hilmarsson bassaleikari, Björgvin Sigurðsson gítarleikari og Daníel Viðar Elíasson trommari. "Hljómum eins og Hanna Valdís." Innvortis var með duglegri tónleikasveitum á síðasta ári en hefur verið í "fæðingarorlofi" undanfarna mánuði þar sem Daníel eignaðist dóttur á síðasta ári. Þeir eru loks byrjaðir að æfa aftur og ætla að fylgja plötunni eftir með spileríi. Strákarnir spila mikla gleðitónlist. "Það má eiginlega segja að þetta sé popp sem er spilað mjög hratt," segir Eggert. "Þetta er ekkert ósvipað Bad Religion og NoFx. Við gerum okkur algjörlega grein fyrir því að við erum ekki að finna upp hjólið. Við erum bara að búa til tónlist og hafa gaman að þessu. Þetta er bara old school pönkrokk. Þó að við séum að spila oftast fyrir harðkjarnaliðið þá erum við örugglega meira svona popphljómsveit. Við hljómum bara eins og Hanna Valdís við hliðina á þessum ekta hardcore gæjum." "Stagedævað" beint á smettið Innvortis er fátæk hljómsveit eins og flestar aðrar íslenskar hljómsveitir. Þeir fá eiginlega aldrei borgað fyrir að spila einhversstaðar nema í bjór. "En við erum alls ekki að kvarta yfir því. Okkur finnst bjór mjög góður þannig að þetta er alveg fínt. Málið er náttúrulega bara það að það eru mjög litlir peningar í þessu hér á landi. Það er alveg undantekning að maður fái borgað," segir Eggert. Strákunum finnst líka yfirleitt mjög gaman að spila á "all ages" tónleikum. "Krakkarnir sleppa sér alveg og það verður allt brjálað. Maður er oft í stórhættu og blár og marinn eftir tónleika, þetta eru rosaleg átök. Snæbjörn átti líka stórleik einu sinni þegar við vorum að spila í Hinu Húsinu. Hann ákvað að hann ætlaði að "stagediva" en svo greip hann bara enginn. Það var alveg hrikalega fyndið. Hann meiddi sig samt mjög mikið og var alveg að drepast í fleiri vikur," segir Eggert og hlær. Það er greinilegt að strákarnir eru hressir og ekki að stressa sig á hlutunum.