Óttast atgervisflótta ef kjörin batna ekki

Grunnskólakennarar hafa tvisvar fellt kjarasamning sem félag þeirra gerði við sveitarfélögin. Ríflega helmingur, eða um 57%, hafnaði samningnum í byrjun september. Mun fleiri höfðu hafnað sama samningi í júní. Félag grunnskólakennara er þessa dagana á ferð um allt land til þess að heyra raddir félagsmanna áður en lengra verður haldið. Fréttablaðið hitti fjóra kennara sem allir höfnuðu samningnum til að spyrja þá hvað mætti betur fara.

„Þetta var ekki nógu mikil launahækkun,“ segir Anna Jóhannesdóttir um afstöðu sína. Og hinar taka undir þetta. „Líka það að þurfa alltaf að selja eitthvað í hvert skipti sem við fáum launahækkanir,“ segir Arna Björk Gunnarsdóttir . Inga Kristín Skúladóttir segir að í hvert sinn sem kennarar semji um launahækkanir þurfi þeir að gefa einhver áður áunnin réttindi eftir. Þar nefnir hún sem dæmi kennsluafslátt sem eldri kennarar höfðu. „Þetta er bara þannig álagsstarf að þegar þú ert kominn á á vissan aldur þá er bara þolið svolítið búið,“ útskýrir Arna.

Þegar rýnt er í launaseðla kennaranna má sjá að kennari með sex ára starfsreynslu hefur rúmar 440 þúsund krónur í grunnlaun á mánuði. Þær eru sammála um að yfirvinnan sem þeim gefist sé svo takmörkuð að grunnlaunin endurspegli ágætlega heildarlaun.

„Mér sýndist svolítið að mestu hækkanirnar í þessum kjarasamningum væru hjá eldri kennurum, þeim sem væru eldri í lífaldri, minna hjá yngri. Sem er bagalegt þegar verið er að reyna að fá nýja kennara inn í stéttina,“ segir Anna.

Kennararnir telja að sú kjaradeila sem núna er uppi muni ekki enda með verkfalli. „Miðað við það sem ég hef heyrt frá kennurum í kringum mig úr mörgum skólum, án þess að ég ætli að fara að tala fyrir alla kennarastéttina, að þá virðast flestir vera á þeirri skoðun að verkfall muni ekki leysa vandann,“ segir Inga. Verkfallið myndi bitna á kennurunum sjálfum og börnunum. „Það eru margir sem hafa sagt að þeir myndu frekar segja upp og fara bara í önnur störf,“ bætir Inga við.

„Já, ég er sammála því. Því að núna er staðan í íslensku atvinnulífi þannig að núna er mikið að gera í ferðamannabransanum til dæmis og það er ýmislegt í boði þar. Og atvinnumöguleikar kennara utan skóla eru að vaxa,“ bætir Anna við. Þær eru allar fjórar sammála um að hætta sé á atgervisflótta úr stéttinni verði ekki eitthvað að gert til að bæta kjörin. Þær eru líka sammála um að þeim fjármunum sem varið er í stuðning við börnin, svo sem með stuðningsfulltrúum, sé alltaf að minnka. „Það eru erfiðir einstaklingar sem þurfa aðstoð og fá ekki það sem þeir eiga skilið, segir Anna.

Valgerður bætir því við að það sé of litlum tíma kennara varið í að miðla upplýsingum til nemendanna. „Þetta snýst svo mikið um félagslega þáttinn og hegðun barna,“ segir Valgerður.

Undir þetta tekur Anna. „Númer eitt tvö og þrjú, fyrir utan það að kenna þeim, er að öllum verður að líða vel. Og það sem þarf til þess að öllum líði vel er að við séum vel með á nótunum, segir Anna. Hún gerir ekki athugasemd við það að verkefnum sé bætt á kennara. Til dæmis að þeir hafi eftirlit með börnum í hádegismat. „Við getum alveg farið inn í matsal, það er ekki vandamálið. En við viljum bara fá borgað fyrir það,“ segir Anna. Og engin þeirra segist þekkja þá tilfinningu að skreppa út í hádegismat.

„Þú ert alltaf á vakt,“ segir Valgerður. „Ef einhver hérna lendir í einhverjum útistöðum eða það þarf að leysa eitthvað þá er enginn kennari sem segir, nei ég er í mat,“ bætir hún við. Þegar kennari er mættur á skólalóðina er vinnan hjá honum hafin.

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu.