VR stefnir stjórvöldum fyrir stjórnarskrárbrot

Verslunarmannafélag Reykjavíkur hefur stefnt ríkinu fyrir að hafa brotið stjórnarskrárvarinn rétt á félagsmönnum með skerðingu á atvinnuleysisbótarétti um áramótin. Krafist er flýtimeðferðar á málinu enda kippi skerðingin fótunum undan fjölda félagsmanna.

Í nýsamþykktum fjárlögum var réttur fólks til atvinnuleysisbóta skertur um sex mánuði, úr þremur árum í tvö og hálft ár. Málið mætti mikilli andstöðu frá verkalýðshreyfingunni á meðan umræður um fjárlagafrumvarpið stóðu yfir á Alþingi og strax hinn 2. janúar stefndi VR ríkinu vegna málsins.

VR segir að atvinnuleysisbótarétturinn sé eign launafólks. En af þeim 500 einstaklingum sem misstu bótaréttinn um áramótin er 81 félagsmaður í VR.

En hvað er það sem þið teljið að ríkisvaldið hafi brotið með þessari lagasetningu?

„Það er fyrst og síðast þessi afturvirkni. Þetta fólk er búið að öðlast ákveðinn bótarétt þegar það fer á atvinnuleysisbætur sem þá er ljóst að er þriggja ára tímabil,“ segir Ólafía B. Rafnsdóttir formaður VR.

Það sé líka mikill misskilningur að allt það fólk sem missti réttinn um áramót hafi verið samfleytt án atvinnu í tvö og hálft ár. Fólk geti hafa haft vinnu tímabundið á bótatímanum, því fólk þurfi að hafa verið á vinnumarkaðnum í 24 mánuði til að öðlast fullan rétt á nýjan leik. Því sé verið að taka af fólki réttindi með afturvirkum hætti. Ríkisstjórnin sem sat árið 2006 stytti bótatímabilið úr fimm árum í þrjú.

„Þegar þetta var gert áður var það gert með fyrirvara og fólk fékk aðlögunartíma en núna er aðlögunartíminn enginn. Það er hreinlega verið hér að kippa fótunum undan fullt af fólki með skammarlegum hætti,“ segir Ólafía.

Ríkisstjórninni sé óheimilt að breyta þessum rétti á ósanngjarnan, íþyngjandi og afturvirkan hátt með vísan til 76. greinar stjórnarskrárinnar. Ekkert samstarf hafi verið haft við verkalýðshreyfinguna. Það er tryggingagjaldið sem stendur undir atvinnuleysisbótum.

„Menn verða að átta sig á því að tryggingagjaldið er reiknað út frá stofni okkar sem erum á vinnumarkaði. Það erum við sem erum að greiða þessar atvinnuleysisbætur. Þannig að ef ríkið ætlar að spara þarf það alla vega að gera það með sannanlegum hætti. Þannig að það sé trúverðugleiki á bakvið það og það sýni ekki þessa grimmd að gera það með svo stuttum fyrirvara,“ segir Ólafía B. Rafnsdóttir.