Vegið að rétti kvenna með umræðu um fóstureyðingar

Það er þekkt aðferð evangelískra hreyfinga um allan heim að nota Biblíuna sem valdatæki. Þetta segir dósent í guðfræðilegri siðfræði um bænaefni Kristshátíðar þar sem beðið var fyrir breyttu viðhorfi til fóstureyðinga. Prestur segir að vegið sé að rétti kvenna.

Trúfélög úr ýmsum áttum sameinuðust í bæn fyrir landi og þjóð á Kristsdeginum sem haldinn var um helgina. Fjölbreytt bænaefni samkomunnar hafa vakið athygli en þar var beðið sérstaklega fyrir breyttu viðhorfi til fóstureyðinga.

Þjóðkirkjuprestar tóku þátt í samsetningu bænarefnis fyrir samkomuna í gegnum Friðrikskapelluhópinn, sem stóð fyrir samkomunni, og biskup flutti ávarp á hátíðinni ásamt forseta. Skiptar skoðanir eru um þetta meðal presta sem fréttastofa ræddi við í dag.

Sumir segja að það að biðja fyrir breyttu viðhorfi til fóstureyðinga hefði átt að snúast um að afmá skömmina og þann feluleik sem umvefur málaflokkinn.

Trúarleg umfjöllun um fóstureyðingar ekki á dagskrá

„Svo er raunin kannski allt önnur. Ég held að trúarleg umfjöllun um fóstureyðingar sé ekki á dagskrá í dag. Þetta er ekki vænlegt. Vegna þess að þetta er mál sem snýr að velferð, heilbrigðiskerfinu og ég held að það sé mikil samstaða um það að aðgangur að getnaðarvörnum og fóstureyðingum sé mjög mikilvægur,“ segir Kristín Þórunn Tómasdóttir, sóknarprestur í Laugarneskirkju. 

Í bænaefninu sjálfu er vísað í ritningar Biblíunnar við hvern málaflokk. Sóley Anna Bóasdóttir, dósent í guðfræðilegri siðfræði, segir þetta vekja athygli. Það sé þekkt aðferð að sækja vald í ritninguna. Aðferð sem þó er á undanhaldi víðast hvar en algeng hjá evangelískum hreyfingum um allan heim.

„Þessi textar sem eru sóttir í Markúsarguðspjalla sem eru hnýttir við þegar beðið er fyrir breyttu viðhorfi til fóstureyðinga, það er mér algjörlega óskiljanlegt.“

„Þetta eru konur á öllum aldri og í allskonar aðstæðum sem standa frammi fyrir því að velja hvort þær vilji halda áfram þungun og það sé alls ekkert gott að nálgast málið svona. Og vega að rétti kvenna yfir eigin líka og frelsi,“ segir Kristín Þórunn.

„Hafi það verið hinn góði vilji að gera eitthvað betra og bæta eitthvað í samfélaginu þá finnst mér að leiðin til þess sé að biðja fyrir að fólk hafi sjálfsákvörðunarrétt og samfélagið styðji konur til þess að vita það að þær hafi rétt til að taka ákvarðanir um sitt líf.“

Vissi bara að það ætti að biðja fyrir landi og þjóð

Það var beðið fyrir ýmsum málefnum í Hörpu á laugardaginn og bænaskráin hafi tekið mið af þeim breiða hópi fólks sem þar var. Agnes M. Sigurðardóttir, biskup, var ein af þeim sóttu Kristsdag.

„Ég var ekki búin að kynna mér bænaefnin, ég vissi það eitt að það ætti að biðja fyrir landi og þjóð,“ segir Agnes. 

„Ég heyrði þá bæn þegar beðið var fyrir breyttu viðhorfi til fóstureyðinga en ég held að hún hafi ekki verið beðin fyrir á hátíðinni, heldur verið sögð á vef á vegum hátíðarinnar. Ég held að það sé enginn sérstök þörf á því núna að fjalla um þetta málefni. Fyrir mörgum áratugum var fjallað um þetta málefni og það leiddi til þess að það var sett á löggjöf hér á landi um fóstureyðingar og ég er þakklát fyrir það að búa í landi þar sem fóstureyðingar eru löglegar.“