Útgefandi segir Barnagælur smánarblett á ferli sínum

Pistlaskrif Elliða Vignissonar bæjarstjóra í Vestmannaeyjum og umdeilt líkingarmál hans hafa tekið óvænta stefnu. Elliði, sem sagður var hafa uppi ósæmilegt líkingarmál þegar hann líkti Sjálfstæðisflokknum við syrgjandi ekkju, svaraði með því að draga fram Barnagælur eftir Óttar M. Norðfjörð rithöfund til marks um að rithöfundar séu nú ekki barnanna bestir.

Í umræðu á Facbookvegg Elliða vegna málsins leggur Páll Bragi Kristjónsson orð í belg, en hann var forstjóri Eddu-útgáfu á tímabili. „Barnagælur komu út árið 2005 hjá Eddu útgáfu undir forlagsmerki Máls og menningar. Ég lít á þá bók sem smánarblett og hef skammast mín fyrir hana frá upphafi.“

Óttar segir þennan pistil Elliða eitthvað það fyndnasta sem hann hefur lesið lengi. „Ég held að Elliði eigi framtíðina fyrir sér sem rithöfundur þegar hann hættir sem bæjarstjóri.“

En, hvernig horfir við þér að vera óvænt kominn inn í þetta at? Þú fagnar væntanlega athyglinni?

„Mér er satt best að segja alveg sama.“

En.. þó menn gantist með þetta þá er engu að síður þungur undirtónn?

„Sem rithöfundur set ég bækurnar mínar í forgang, og því finnst mér mjög gaman að næstum 10 ára gömul bók eftir mig sé ennþá að valda usla. Að öðru leyti skil ég ekki hvers vegna Elliði er að draga bók eftir mig inn í þetta.“

Óttar segir það gjarnan mega koma fram að hann tali aldrei um Sjálfstæðisflokkinn í bókinni sinni - það eru orð Elliða. „Níðingurinn í Barnagælum er á Alþingi fyrir nafnlausan flokk.“

En, nú hlýtur að vera stuðandi fyrir rithöfund, að fá það svo mjög óþvegið frá fyrrverandi útgefanda sínum?

„Útgefendur mínir og ritstjórar voru Páll Valsson og Kristján B. Jónasson, og þeir stóðu við bakið á bókinni allan tímann.“

En, svona afdráttarlausar yfirlýsingar frá manni sem kom að útgáfu bókarinnar hljóta að virka stuðandi á rithöfundinn?

„Nei, hún gerir mig stoltan. Bækur eiga ekki bara að skemmta eða vera fallegar, heldur mega líka vera umdeildar. Sumir eru sammála því sem maður skrifar, aðrir eru ósammála. Þannig er bara lífið,“ segir Óttar sem búsettur er úti á Spáni þar sem hann fæst við ritstörf.