Vildi aðskilja heimilisbókhaldið frá hlutabréfaviðskiptum

Hreiðar Már Sigurðsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings, sagðist ekki finna neinn annan tilgang á gjörningi Kristjáns Arasonar, þáverandi framkvæmdastjóra hjá bankanum, en að koma skuldunum í skjól með stofnun eignarhaldsfélagsins 7hægri ehf. Hreiðar Már bar vitni símleiðis í Héraðsdómi Reykjaness í dag. Þar sagði Kristján meðal annars að hann hefði viljað aðskilja heimilisbókhaldið og fjármálavafstur sitt.

Slitastjórn Kaupþings stefndi Kristjáni vegna þess að hann færði bæði hlutabréf og skuldir sínar í hlutafélagið. Slitastjórnin vill rifta gjörningnum og krefst þess að hann greiði 534 milljónir króna vegna lánasamninganna. Slitastjórnin gerir til vara skaðabótakröfu upp á 388 milljónir króna með dráttarvöxtum. Tapi hann málinu þarf hann að öllum líkindum að greiða rúmlega milljarð til baka séu dráttarvextir taldir með. Kristján neitar alfarið sök.

Kristján sagði fyrir dómi að hann hefði árið 2007 fyrst reynt að færa skuldina yfir í einkahlutafélag. Ekkert varð úr því þó. Spurður hversvegna hann hafi viljað færa skuldirnar yfir í einkahlutafélag, sagðist Kristján hafa viljað skilja fjárhag heimilisins og hlutabréfaviðskipta sinna.

Í janúar árið 2008 fór Kristján svo á að fund með Hreiðari Má, sem féllst á að færa skuldirnar yfir í einkahlutafélag. Fyrir dómi var Hreiðar spurður af lögmanni slitastjórnar Kaupþings, Guðna Haraldssyni, hvort hann hefði með þessu falllist á að fella niður persónulegar ábyrgð Kristjáns, svaraði Hreiðar Már að hann hefði ekki skilið gjörninginn öðruvísi hjá Kristjáni en hann væri að takmarka eigin áhættu. Fram kom einnig í réttarhöldunum að sama ár var aðeins einn annar starfsmaður bankans sem fékk samskonar lausn sinna mála.

Starfsmaður PricewaterhouseCoopers bar einnig vitni, en fyrirtækið sá um endurskoðun á Kaupþingi eftir hrun. Hann sagði að ekkert benti til þess að stjórn Kaupþings hefði skoðað málið sérstaklega, sem lögmaður slitastjórnar taldi undarlegt, sérstaklega í ljósi þess að það var samþykkt á fundi stjórnar að fella niður ábyrgðir starfsmanna. Þá hafi einnig málefni Hreiðars Más sjálfs verið tekin fyrir nokkrum árum fyrir hrun, vegna samskonar máls. Telur lögmaður að slíkt hið sama ætti að gilda um aðra stjórnendur bankans.

Guðni Hall, verjandi Kristjáns, sagði málið lítið annað en dulbúið riftunarmál, og reyndi að fá málinu vísað frá í vetur á þeim forsendum, án árangurs þó. Hann benti á að starfsmenn bankans hefðu skrifað undir samninga við Kristján og það væri ekki hans að bera ábyrg á því að ítrustu reglum bankans væri ekki fylgt.

Guðni Haraldsson, lögmaður slitastjórnar, sagði ákvörðun forstjórans óvenjulega, ekki síst vegna þess að samningastaða bankans væri mun verri eftir að Kristján færði skuldir og hlutabréf yfir. Þannig spurði Guðni Kristján út í eignastöðu hans. Þar kom meðal annars fram að hann eigi einbýlishús og hlut í hesthúsi- eignir sem Guðni telur að bankinn hefði getað gengið að ef skuldunum hefði ekki verið komið í skjól.