Tvíburar fóru ólíkar leiðir við ferminguna

Tvíburasystkinin Halldór Sörli og Júlía Sif Ólafsbörn voru fermd síðastliðinn sunnudag, en það sem vekur athygli er að þau höfðu hvort sinn háttinn á. Júlía fermdist í Háteigskirkju um morguninn, en Halldór í borgaralegri vígslu í Háskólabíói eftir hádegi.

„Ég hafði alltaf hugsað mér að fermast í kirkju,“ segir Halldór. „Svo fór ég að hugsa betur út í þetta og leist vel á borgaralegu ferminguna.“

Aðspurð hvort henni hafi þótt skrítið að hafa bróður sinn ekki við hlið sér segir Júlía að svo hafi ekki verið.

„Þetta var kannski svolítið skrýtin tilhugsun fyrst, því að ég hélt alltaf að Halldór myndi fermast í kirkju með mér. En það var svo ekkert mál.“

Þau segja að móðir þeirra hafi alls ekki sett fyrir sig að hafa tvær vígslur sama daginn og hún hafi virt þeirra val. Þá hafi vinum þeirra ekki þótt skrýtið að þau færu hvort sína eigin leið.

„Nei. Þau þekkja okkur vel og vita að við tökum hvort okkar ákvarðanir,“ segir Júlía. „Þótt að við séum tvíburar,“ botnar Halldór. Aðspurð hvort þau séu almennt samrýnd systkin svara þau í kór: „Já!“

Umræða spannst nýlega út frá páskapredikun biskups Íslands þar sem hann sagði börn sem hygðu á kirkjulega fermingu sættu oft andróðri frá umhverfi sínu. Á móti var því haldið fram að þvert á móti þyrftu ungmenni frekar að standa gegn straumnum til að fermast borgaralega.

Júlía og Halldór segja ekkert slíkt hafa verið að velkjast fyrir þeim og ákvarðanir þeirra hafi hreint ekki verið erfiðar.

„Þetta snýst einfaldlega um það að ég trúi á guð en hann ekki,“ segir Júlía og Halldór tekur undir. „Mér fannst þetta mjög auðveld og eðlileg ákvörðun.“

Nokkuð algengt er að krakkar fermist í borgaralegri vígslu, þar á meðal nokkrir í kunningjahópi Halldórs. En tengist þessi ákvörðum þá vinahópum?

„Maður vill auðvitað gjarnan fermast með vinum sínum,“ segir Júlía. „En þó að allar mínar vinkonur myndu fermast borgaralega myndi ég samt fermast í kirkju.“

Aðspurður sagði Halldór að það hafi ekki hvarflað að honum að sleppa því alfarið að fermast.

„Ég lít á þetta sem ákveðinn áfanga í lífinu og mig langaði til að halda upp á hann og borgaralega fermingin höfðaði betur til mín.“

Systkinin sameinuðust svo í veislunni sem haldin var síðar um daginn. Þar léku þau meðal annars tvö lög fyrir gestina, Halldór á saxófón og Júlía á þverflautu.

Þau svara hlæjandi að enginn munur hafi verið á fermingargjöfunum þrátt fyrir að Halldór hafi farið óhefðbundnari leið. Þar hafi samræmis verið gætt í hvívetna.

thorgils@frettabladid.is