Bankar ættu að fá mismunandi leyfi

Á meðan sum ríki Evrópu standa fyrir utan evrusamstarfið ganga markmið Evrópusambandsins (ESB) um sömu leikreglur fyrir öll fjármálafyrirtæki ekki upp. Þetta er meðal þess sem fram kom í erindi Más Guðmundssonar seðlabankastjóra á fyrsta fundi ársins í Evrópufundaröð Alþjóðamálastofnunar HÍ í gær.

Már fjallaði um hvernig gallar í regluverki ESB hefðu komið berlega í ljós við fall íslensku bankanna haustið 2008. Starfsleyfi banka á innra markaði Evrópu, í gegnum aðild landsins að EES, hafi orðið til þess að bankarnir gátu safnað upp gífurlegri gjaldeyrisáhættu sem gerði Seðlabanka Íslands ómögulegt að standa við hlutverk sitt sem lánveitandi til þrautavara.

Fram kom í máli Más að hugmyndir sem hann og fleiri hafa viðrað um mögulega lausn hafi hlotið góðan hljómgrunn í hópi annarra seðlabankastjóra, en óvíst sé hvernig endanleg endurskipulagning á reglum fjármálamarkaða komi til með að líta út á vettvangi ESB. Framkvæmdastjórn ESB hafi aðrar áherslur en séu ofan á í hópi seðlabankastjóra álfunnar.

Már hefur lagt til að búin verði til að minnsta kosti tvenns konar starfsleyfi fyrir banka í Evrópu. „Starfsleyfi á millibankamarkaði í Evrópu þarf að kallast á við evrópskt eftirlit og öryggisnet, en með öryggisneti á ég við innstæðutryggingakerfi og lánveitanda til þrautavara,“ segir hann. Lönd á evrópska efnahagssvæðinu gætu svo gefið út annars konar starfsleyfi handa bönkum sem einungis ætluðu að starfa innanlands. Hér myndu slíkir bankar heyra undir Fjármálaeftirlitið (FME) og hafa bakland í Seðlabankanum.

Síðan mætti mögulega aðgreina starfsleyfi enn frekar, svo sem með því að bankar með mjög einfalda starfsemi, líkt og sparisjóðir, fengju annars konar starfsleyfi og þyrftu ekki að hlíta jafnströngum reglum og aðrir. - óká