Flutt aftur að Raufarfelli

Anna Björk Ólafsdóttir er bóndi á bænum Raufarfelli undir Eyjafjöllum. Skömmu eftir að eldgosið í Eyjafjallajökli hófst flutti hún með fjölskylduna sína á Hvolsvöll. „Við tókum þá ákvörðun á laugardag að fara. Þá var allt í svartamyrkri og við ósofin vegna hávaða sem fylgdi gosinu aðfaranótt laugardags þegar þrumur og eldingar voru," sagði hún í samtali við Fréttablaðið 19. apríl. „Við snerum að mestu leyti aftur að Raufarfelli í sumar," upplýsir Anna Björk þegar slegið er á þráðinn til hennar. „Þá hafði gróður tekið alveg ótrúlega vel við sér, miklu betur en við höfðum þorað að vona."

Kýrnar á bænum voru fluttar austar í sveitir og eru þar enn, en á Raufarfelli er þó megináhersla á nautgriparækt. Meðan fjölskyldan dvaldi á Hvolsvelli var því ekin 40 kílómetra leið til að sinna skepnunum. „Við höfum samt ekki þurft að nýta okkur afleysingaþjónustuna sem bændum stóð til boða, góðir grannar hafa stundum hjálpað okkur," segir Anna Björk.

Anna Björk kveður það hafa verið ótrúlegt að fylgjast með hversu vel gróðurinn dafnaði í sumar. „Við áttum ekki von á því, en þrátt fyrir það þá verður maður mikið var við öskuna enn hér. Það var til dæmis öskubylur hér í viku um daginn. Það gerist ef ekki hefur rignt um skeið þá þornar askan strax og fýkur um ef vind hreyfir. Og hún smýgur alls staðar inn. Á svona dögum er heldur ekki verandi úti nema með grímur," segir Anna og bætir við að haustið hafi samt verið nokkuð gott vegna góðrar tíðar.

„Það sem við kvíðum hér núna er hvernig vorleysingarnar verða og hvað mun fylgja þeim. Það er svo mikil aska uppi í fjöllunum, þetta er svo gríðarlegt magn af efni og maður áttar sig ekki á hvernig það mun berast með vorflóðum. Svo vitum við að sjálfsögðu ekki núna hvort við munum geta heyjað af túnum næsta sumar, það gátum við ekki síðasta sumar," segir Anna Björk en bætir við að þrátt fyrir þessa óvissu ætli fjölskyldan sér ekki annað en að búa áfram að Raufarfelli.

Hún segir ólýsanlega lífsreynslu að hafa upplifað nálægðina við gosið. „Það er í fyrsta lagi sérkennileg reynsla að þurfa að yfirgefa húsið sitt að næturþeli vegna eldgoss, eins og við þurftum fyrst að gera vegna eldgossins á Fimmvörðuhálsi. Við vorum mátulega búin að jafna okkur á því þegar við vorum aftur ræst út vegna gossins í Eyjafjallajökli." - sbt