Betlaði og bjó með hippum

Götumálarinn, skáldævisaga Þórarins Leifssonar, er ein þeirra bóka sem hefur skolað á land í jólabókaflóðinu í ár. Þar kveður við annan og myrkari tón hjá Þórarni sem er helst þekktur fyrir barnabókaskrif.

Blaðamaður stenst ekki mátið og spyr hvort höfundur sé með bersöglum lýsingum úr eigin lífi, frásögn af ungum manni í sjálfsleit í Marokkó, að ganga gegn þeirri hugmynd að barnabókahöfundar vilji halda á lofti gljáfægðri ímynd af sjálfum sér.

„Alls ekki. Ímynd mín er í fyrsta lagi hvort eða er ekkert óflekkuð enda vita þeir sem til þekkja að ég var sprækur unglingur og hef alltaf verið á jaðrinum. Síðan held ég að flestir átti sig á að barnabækur skrifar fullorðið fólk sem er með einhverja lífsreynslu að baki. Tökum sem dæmi Ole Lund Kirkegaard, höfund Fúsa froskagleypis. Hann fór ekkert í grafgötur með fjölskrúðugt heimilislíf og ótæpilega drykkju og drakk sig loks í hel."

Ertu með þessari fyrstu fullorðinssögu þinni að segja skilið við barnabókaskrif?

„Nei. Ég hef gefið út bækur á tveggja ára fresti og í hvert skipti reyni ég eitthvað nýtt nema ljóðagerð, ég er alveg afleitt ljóðskáld. Bækurnar sem ég gaf út árin 2007 og 2009 voru til að mynda frekar ólíkar og helsti munurinn á þeim og Götumálaranum er sá að hún er hvorki ætluð börnum né viðkvæmum."

Enda litrík bók og uppfull af opinskáum lýsingum. Er hægt að líta á hana sem uppgjör við fortíðina?

„Sagan byggist auðvitað á minni reynslu sem götumálari og betlari á Spáni og í Marokkó um miðjan 9. áratuginn. Svona tímabil rótleysis sem flestir upplifa einhvern tímann á lífsleiðinni og margir vilja gleyma. Þegar ég fann fyrir tilviljun póstkort og bréf frá þessum tíma ákvað ég þó að horfast bara í augu við hann, skrifa söguna og fannst það gott. Þetta er svo bitastæð saga að ég varð að gera henni skil."

Hvernig hafa viðbrögðin verið?

„Mjög góð. Sérstaklega frá lesendum sem hafa lent í svipuðu. Auður [Jónsdóttir] konan mín kolféll líka fyrir henni. Hún las yfir meðan ég var að skrifa og gerði athugasemdir. Yfirleitt liggjum við yfir bókum hvort annars þannig að þær skilast sífellt kláraðri út úr húsi. Erum eiginlega eins og lítið forlag. Bráðum þurfum við kannski ekkert á slíku að halda," segir hann og hlær.

En lífsmátinn sem þú lýsir í bókinni, heillar hann ekkert í dag?

„Nei, nú er ég bara nýbakaður faðir og hef ekki snert á eiturlyfjum í 20 ár. Og nú þegar bókin er komin út fara næstu mánuðir í heimilisstörfin svo Auður geti unnið að sínum skrifum. Það er eiginlega eina reglan á heimilinu. Að öðru leyti ræður óreglan ríkjum. Bóhemalífið hefur vikið fyrir heimilislífi. Ég er mjög sáttur við það."

roald@frettabladid.is