Sögulegt tækifæri til að ná sátt

Steingrímur J. Sigfússon, fjármálaráðherra og formaður Vinstri grænna, segir til mikils að vinna að útkljá þann ágreining sem ríkt hafi meðal þjóðarinnar um stjórn fiskveiða undanfarna þrjá áratugi. Tækifærið sé núna og frumvarp sjávarútvegsráðherra um stjórn fiskveiða sé góður grunnur til þess, þótt frumvarpið muni taka breytingum í meðförum Alþingis.

Steingrímur segir mjög líklegt að nokkrar breytingar verði á frumvarpi sjávarútvegsráðherra um breytingar á stjórn fiskveiða. Það hafi alltaf legið fyrir að þessi viðamikla kerfisbreyting ætti nokkra vegferð fyrir höndum.

„Að sjálfsögðu verður tekið mark á og tekin til skoðunar öll uppbyggileg sjónarmið sem fram eru sett í tengslum við þetta frumvarp. Ég hafna því alfarið að frumvarpið sem slíkt, það er að segja að grunnnálgun þess, hún stendur alveg. Það er að fara þessa leið sem sáttanefndin lagði upp með nýtingarsamninga til afmarkaðs tíma og síðan ráðstafanir í pottum,“ segir Steingrímur.

Hins vegar þurfi að vega og meta t.d. upphæð veiðigjaldsins, hversu mikið verði fært yfir í potta, tímalengd nýtingarsamninga, sem og framsalið og veðsetninguna, sem varði starfsgrundvöll greinarinnar. „Þetta er útfærsluatriði. Það þarf að finna það hvað er hófsamlegt og skynsamlegt í þeim efnum en það er ekki grundvallarhugmyndafræðin sjálf. Ég held að hún sé rétt,“ segir Steingrímur.

Hörð gagnrýni hefur komið fram á frumvarpið, nú nýlega frá sérfræðingahópi sem Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra skipaði sjálfur.  „Það er sett fram gagnrýni á útfærslu ýmissa þátta. Sumir telja að það sé gengið of langt í einstaka tilvikum. Það gangi ekki samtímis að hækka veiðigjald mjög mikið en jafnframt að skerða yfir í potta mjög hratt veiðiheimildir, þá er það úrlausnarefni,“ segir Steingrímur.

Með frumvarpinu sé verið að reyna að ná fram lagfæringu á umdeildu kerfi og tryggja að þjóðin fá arð af auðlind sem hún óumdeilanlega eigi um leið og útgerðinni sé tryggð stöðugt rekstrarumhverfi. Þetta sé ekki síður áskorun fyrir sjávarútveginn en stjórnmálamennina og þá sem sýsli með efnahagsmál.

„Því að ófriðurinn og óstöðugleikinn um þessa grein er líka vandamál í sjálfu sér og það er til mikils að vinna að komast út úr þeim farvegi og upp úr þeim leiðindahjólförum sem um umræðan um fiskveiðistjórnunarmál og kvótamál hefur verið í hátt á þriðja áratug. Tækifærið er núna,“ segir Steingrímur.