Lúsin komin á stjá

Til stendur að rannsaka íslensku lúsina í fyrsta sinn, en flest bendir til að höfuðlúsin sé orðin ónæm fyrir lúsalyfjum og að eina ráðið til að losna við hana sé að kemba hárið vandlega.

Höfuðlúsin er lítið skorkvikindi sem lifir á að sjúga blóð úr hársverðinum. Lúsin hefur sex fætur og klær til að komast um í hárinu og getur skriðið allt að 30 sentimetra á mínútu. Hún er fullvaxin um það bil 3 mm að stærð, glær, gráhvít eða ljósbrún á lit. Smitleið lúsarinnar er snerting höfuðhárs.

Nú er aðeins rúm vika frá því að skólarnir byrjuðu og strax eru farnar að heyrast lúsasögur. En hvers vegna kemur lúsin alltaf upp á haustin?

„Lúsin hefur verið í dvala frá haustinu. Hún er þá í höfðinu á einhverjum börnum eða fullorðnum. Fullorðnir hafa tilhneigingu til þess að líta á höfuðlús sem sérstakt barnaverndarmál," segir Ása Steinunn Atladóttir, hjúkrunarfræðingur á sóttvarnarsviði Landlæknisembættisins.

Hún segir misjafnt hversu mörg tilfelli komi upp á ári hverju, en embættið hafi fengið vitneskju um allt að 500 smit á einu ári. Langflestir sem smitast hafi engin einkenni.

„Ef að þú færð kláða þá ertu búin að vera með lúsina ansi lengi," segir Ása Steinunn.

Hægt er að losna við lús með reglubundinni kembingu með lúsakambi eða nota lúsalyf með. Ása Steinunn segir að best sé að nota kambinn því erlendar rannsóknir sýni að lúsin er orðin nær ónæm fyrir lyfjunum. Til stendur að rannsaka íslensku lúsina en slík rannsókn hefur ekki verið framkvæmd áður.

„Til stendur að kanna bæði útbreiðsluna á Íslandi og hvernig þetta hefur gengið hingað til og hvort að okkar lús sé næm fyrir þessum helstu lúsaefnum," segir Ása Steinunn.