Heilbrigðisstarfsfólki finnst hnýsni að spyrja um ofbeldi

Dæmi eru um að heilbrigðisstarfsfólk upplifi það sem hnýsni ef það spyr konu sem til þess leitar hvort hún hafi verið beitt ofbeldi. Heilbrigðisstofnanir leita ekki með skipulegum hætti að konum sem búa við ofbeldi og er vandamálið afar falið. Innan heilbrigðiskerfisins hefur þó safnast upp þekking á því hvaða merkjum ber að veita sérstaka eftirtekt, svo sem ef kona kemur alltaf í viðtöl með maka, ef hann svarar spurningum fyrir hana og hún fær varla að fara ein á salernið.

„Það er kannski bara maður sjálfur sem að er kannski þannig að maður telur sig vera að hnýsast of mikið," segir viðmælandi í rannsókn um hvernig heilbrigðisþjónustan bregst við ofbeldi gegn konum. Erlendar rannsóknir sýna að starfsfólk þar upplifir stöðuna á svipana hátt.

Dr. Ingólfur V. Gíslason vann rannsóknina og var gerð hennar hluti af af aðgerðaáætlun ríkisstjórnarinnar gegn ofbeldi karla gegn konum.

Ef grunur leikur á að kona sé beitt ofbeldi af maka eða sambýlismanni er reynt að koma á fundi þar sem konan þarf að mæta ein. Þessi leið er gjarnan farin þegar kemur að mæðra- og ungbarnavernd. Þegar um erlenda konur er að ræða eru gerðar ráðstafanir til að fá túlk sem ekki er hluti af fjölskyldunni.

Í mæðravernd á Landspítalanum er aldrei spurt um ofbeldi við fyrstu komu en ákveðnir áhættuhópar eru spurðir þegar traust hefur myndast, eftir þriðju eða fjórðu komu. Þá eru allir fíklar spurðir, konur sem eiga við geðræn vandamál að stríða og konur sem mæta alltaf með maka sem virðist reyna að koma í veg fyrir að þær séu einar með heilbrigðisstarfsmanni.

Í þessu sambandi hefur í mæðraverndinni verið gripið til þess ráðs að setja miða á íslensku og pólsku á kvennasalernið þar sem konum er bent á að þær geta hringt ef það er eitthvað sem þær vilja ræða.