Óli Björn: Eins og að pissa í skóinn sinn

Þátttaka lífeyrissjóða í samkeppnisrekstri er eins og að pissa í skóinn sinn að sögn Óla Björns Kárasonar þingmanns Sjálfstæðisflokksins. Í dag fór fram umræða utan dagskrár um þátttöku lífeyrissjóðanna í atvinnulífinu. Óli Björn var málshefjandi og til andsvara var Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra.

Óli Björn gagnrýndi harðlega kaup Framtakssjóðs lífeyrissjóðanna á eignarhaldsfélagi Landsbankans, Vestia, og fyrirtækjum sem eru í eigu Vestia. Það er augljóst að við söluna gekk bankinn þvert á eigin starfsreglur um gegnsæi og opið ferli við sölu fyrirtækja. Að hans mati er auk þess varhugavert og ámælisvert að lífeyrissjóðirnir eignist fjölda fyrirtækja að fullu.

„Þetta á ekki síst við ef um er að ræða fyrirtæki í samkeppnisrekstri," segir Óli Björn og bendir á að slíkt muni skekkja samkeppnisstöðu og iðgjöld starfsmanna fyrirtækja í samkeppni við fyrirtæki í eigu Framtakssjóðsins nýtt til að efla keppinautana.

Óli Björn benti á að margir lífeyrsisjóðir hafi þurft að skerða lífeyrisréttindi sjóðsfélaga sinna. Nú vilji stjórnendur sömu sjóða ávaxta fé í áhættusömum samkeppnisrekstri.

„Þetta er líkt og að pissa í skóinn, manni hitnar í smá stund en síðan kemur ofkælingin," sagði Óli Björn Kárason.

Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra tók þá til máls og benti meðal annars á að Framtakssjóðnum hafi verið settar skýrar reglur og að honum sé beinlínis ætlað að taka þátt í endurreisn íslensks atvinnulífs. Auk þess benti fjármálaráðherra á að lífeyrissjóðunum sé ekki ætlað að verða framtíðareigendur umræddra fyrirtækja. Framtakssjóðnum sé ætlað að starfa í tíu ár og hefja sölu á fyrirtækjum strax að þremur árum liðnum eða svo.

Hvað varðar söluna á Vestia út úr Landsbankanum vísaði Steingrímur á bankasýslu ríkisins. Það væri hennar að hafa eftirlit með því hvort bankarnir starfi samkvæmt verklagsreglum. „Mér er lögum samkvæmt bannað að skipta mér af því," sagið Steingrímur.