Sakaði samstarfskonu um að halda að sér ilmolíu

Héraðsdómur Reykjavíkur sýknaði ríkið í skaðabótamáli vegna ólöglegrar uppsagnar konu á fertugsaldri hjá Vinnumálastofnun Suðurnesja. Konunni var sagt upp í lok júlí 2008. Nokkrum mánuðum fyrr var hún áminnt í starfi meðal annars á þeim forsendum að hún átti í alvarlegum samstarfsörðugleikum við samstarfskonu sína.

Sú deila upphófst árið 2006, ári eftir konan hóf störf hjá Vinnumálastofnun. Þá kom samstarfskona hennar með ilmolíu inn á vinnustaðinn. Sú rekna vildi meina að hún hefði fengið heiftarlegt ofnæmiskast í kjölfarið.

Í dómsorði segir að ilmolían hafi í kjölfarið verið fjarlægð af vinnustaðnum. Segir svo í dómsorði að konan hafi aftur fengið ofnæmiskast í desember 2006 og rakið það til sömu olíunnar, en þá hafi ilmolían ekki lengur verið til staðar á vinnustaðnum.

Samstarfsörðugleikar voru slíkir að mati Vinnumálastofunarinnar að hún hafi ekki mátt við þeim, þar sem vinnuálag hafi þá verið mikið. Hafi verið haldnir fundir í febrúar og mars 2007 til að ræða starfsmannamálin. Um áramótin 2007-2008 hafi konan aftur farið að finna einhverja óþægilega lykt og hafi viljað athuga hvort hægt væri að rekja hana til rakspíra yfirmanns Vinnumálastofnunnar Suðurnesja eða ilmvatns samstarfskonunnar.

Svo virðist sem ekkert lát hafi verið á deilum hennar við samstarfskonu sína en í eitt skiptið mun hún hafa sakað hana um að vera óhæfa og hún ylli ekki starfi sínu. Auk þess hafi hún lýst þeirri skoðun sinni að samstarfskona sín væri vísvitandi að bera ilmolíu inn á vinnustaðinn og hella í klósettið til þess að valda sér skaða. Henni var sagt upp síðar.

Sú rekna var mjög ósátt og taldi að ofnæmið hafi meðal annars verið talið henni til ámælis.

Fram kemur í dóminum að konunni hafi verið veitt áminning í starfi sínu en hún hafi ekki viljað taka við henni. Sjálf segist hún ekki hafa fengið að andmæla áminningunni. Því taldi hún uppsögninni ólöglega. Sjálf vildi hún þrjár og hálfa milljón í skaðabætur.

Í niðurstöðu dómsins kemur fram að háttsemi konunnar, verði að mati dómsins að teljast samstarfsörðugleikar sem geti haft verulegt vægi við mat á starfsárangri. Háttsemin hafi ekki verið Vinnumálastofnun í hag og því var áminningin lögum samkvæm.

Ríkið var sýknað en málskostnaður fellur niður í málinu.