Serðir Monster syngur um kreppuna

„Það eru sirka tvær vikur í hana," segir Sverrir Stormsker um nýjustu plötuna sína, Tekið stærst upp í sig. Platan er lokahluti trílógíu, sem hófst árið 1995 með plötunni Tekið stórt upp í sig. Ári síðar kom Tekið stærra upp í sig og nú er sem sé síðasti hlutinn að koma út. „Ég gæti svo sem gert Tekið langstærst upp í sig, en þá væri ég að blóðmjólka hugmyndina," segir Sverrir, eða Serðir Monster eins og hann kallar sig á þessum plötum. „Þetta átti að vera groddaleg plata, vel klámvæn eins og hinar, en þá kom þessi skemmtilega kreppa sem mér fannst ég verða að taka fyrir," segir hann. „En er þetta samt ekki sami hluturinn, þannig séð, kreppa og klám? Það er verið að taka okkur í (blíbb) í báðum tilfellum."

Fyrri plöturnar tvær gengu mjög vel - „eins og ískaldir klattar" gantast Sverrir - og hann á von á að sú nýja geri það líka. Það er líka öllu tjaldað til, þarna eru 19 lög og „gomma af söngvurum", Magni, Laddi og Birgitta Haukdal svo einhverjir séu nefndir. „Nei, Birgitta syngur ekki klámtexta, enda væri ekki hægt að láta einhvern sem lítur út eins og kópur til augnanna klæmast að neinu ráði," segir Sverrir. „En Sveppi er þarna og syngur eitt lag með Snorra Snorrasyni úr Idolinu. Það heitir „Nei, nei, ekki á kjólinn."

Flest lögin á plötunni eru frumsamin en fyrsta lagið til að heyrast er tökulag, hinn væmni seventís-slagari „Seasons in the sun", sem heitir í flutningi Serðis „Mín slísí saga er sönn". Þar syngur hann meðal annars: „Ég á í felum í útlöndum, jú eitthvað pínupons af milljörðum. Ég held ég flýi'af Íslandi. Hér eru allir hvíslandi, ef ég er eitthvað sýslandi. Ég er foj, ég'er í fönn. Öll mín slísí saga'er sönn. En öll lög eru hjóm, ég mun aldrei fá neinn dóm." - drg