Umferðin orðin eins og hún var árið 2002

„Síðan að kreppan mikla skall á höfum við séð umferðina falla,“ segir Björg Helgadóttir, landfræðingur á samgönguskrifstofu umhverfis- og samgöngusviðs Reykjavíkurborgar. „Við erum með mælingar á Kringlumýrarbraut, Sæbraut og Ártúnsbrekku og á öllum þessum stöðum hefur umferðin dregist verulega saman. Umferðarþungi er nokkuð breytileg stærð, það eru miklar sveiflur í þessu en þegar það er litið heildstætt yfir þetta má segja að það sé komin svipuð umferð og var á árunum 2002 og 2003.“

Hún segir að samkvæmt mælingum þessa vikuna hafi meðalumferð á virkum degi um Kringlumýrarbraut verið 60.961 bílferð sem er um sex þúsund ferðum minna en á sama tíma í fyrra. Munurinn er rúm níu prósent sem er sami samdráttur og mælst hefur í umferð um Ártúnsbrekku. En hvað veldur?

Björg nefnir þrjú atriði. „Það hefur verið meiri aðsókn í strætó, eins vitum við að margir hafa misst vinnuna undanfarið og eru því ekki að aka til vinnu og síðan hefur þeim fjölgað töluvert sem fara leiðar sinnar á reiðhjólum.“

Björg segir að fyrst á haustin, þegar skólar byrji, sé umferðarþunginn oftast mestur. „En síðan er eins og fólk finni rétta taktinn og þá liðkast aðeins um.“

Kristján Ó. Guðnason, yfirmaður umferðardeildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu, segir að þar hafi menn orðið varir við þennan samdrátt. Hann ítrekar að þótt umferðarþunginn sé mestur frá hálfsjö til níu megi finna „gloppur“ á því tímabili þar sem færri eru á ferli. „Flestir eiga greinilega að mæta klukkan átta og því er umferðarþunginn afar mikill síðustu tuttugu mínúturnar fyrir átta,“ segir hann. „Það er því alveg gráupplagt ef einhverjir fá leyfi vinnuveitenda til að mæta aðeins síðar, þá geta þeir lagt af stað upp úr átta þegar umferðin er ekki eins þung og mætt í betra skapi til vinnu. Það er algjör óþarfi að allir séu á ferðinni á sama tíma.“