„Ísland bak við gufubaðið!“ – Finnar formæla

Hér á eftir fylgja athugasemdir lesenda finnska vefmiðilsins Taloussanomat.fi um lán til handa Íslendingum. Umræða um hugsanlega lánveitingu komst á skrið eftir fund norrænu forsætisráðherrana í Finnlandi í síðustu viku. Óhætt er að segja að finnskir vasar séu í dýpri kantinum í ár. Athygli er þó vakin á að einn álitsgjafanna telur óhætt að lána Íslandi.

Satu Rämö þýddi góðfúslega úr finnsku yfir á ensku fyrir Vísi.

Vísir kynnir - Finnska fárviðrið:

„Íslendingar hafa þegar fengið lán upp á fleiri milljarða evra, hvað ætla þeir að gera við meira? Ég samþykki þetta ef við notum þá peninga, sem Finnland hefur lagt til hliðar fyrir þróunaraðstoð, en alls ekki annars. Fimm milljarðar evra eru 16.000 evrur á hvern einasta Íslending. Varla þurfa þeir allt það fé fyrir brauði og nógan hafa þeir fiskinn í sjónum."

„Staðan árið 2010: Stærstu þiggjendur finnskrar þróunaraðstoðar: Ísland og Tansanía."

„Hafi ég skilið þetta rétt eru Íslendingar að biðja um lán en ekki styrk. Ef við lánum þeim peninga fáum við vexti jafnvel þótt þeir yrðu sennilega engir okurvextir milli okkar hér í Skandinavíu. Þessi hörðu viðbrögð koma mér á óvart. Þegar við lentum í öldudalnum á sínum tíma minnir mig að við höfum fengið 400 milljarða marka að láni (6 mörk jafngilda einni evru). Ég vona að Norðurlandaþjóðirnar rétti hver annarri hjálparhönd, að minnsta kosti þegar um lán er að ræða."

„[Geir H.] Haarde sagði að einu mistökin sem íslensku bankarnir gerðu var að vera of góðir. Hann sagði að Íslendingar hefðu ekki komið þessu af stað heldur Lehman Brothers. Ég er að kafna úr hlátri."

„Við lánum ekki sent! Hvað ætli Íslendingar þurfi svo sem? Þeir hafa mat = fiskinn. Þeir hafa hveri. Eyjan er nógu lítil til að hægt sé að komast hjólandi milli staða. Þá hafa þeir nóg af sauðfé til að gera sér hlýjar peysur. Hvernig leyfa þeir sér að biðja okkur um peninga núna þegar þeir voru að kaupa finnsk fyrirtæki fyrir lánsfé rétt um daginn?"

„Íslenskir uppar voru að kaupa allan heiminn og voru ekkert nema hrokinn. Nú verðið þið bara að fara aftur í fiskveiðarnar, ha ha!"

Gufubaðið - nú fyrst byrja þeir

„Ísland er eins og nauðgari sem felur sig í runna við dimma götu. Það er engin lækning til og refsingar hafa ekkert að segja! Ég er að segja ykkur það, förum með Ísland bak við gufubaðið! [finnska máltækið að fara með einhvern bak við gufubaðið táknar að fara með viðkomandi þangað og skjóta hann. -blm.]"

„Gleymum Íslandi bara, látum gleymskuna ýta þeim til baka á eyjuna sína. Mikil mistök tákna mikla þögn."

„Íslendingar reka stærsta vogunarsjóð heims. Hann er svo stór að hann hefur sinn eigin gjaldmiðil. Haarde, það er skammarlegt að leika sér að peningum þegna sinna! Haarde, þú færð enga peninga frá okkur!"

„Hvað hafa þeir hugsað sér að nota sem tryggingu fyrir láninu? Mér finnst það kyndugt að þjóð sem hefur 70 prósent tekna sinna af fiski þurfi erlent lán. Kílóið af þorski hlyti að þurfa að kosta það sama og kíló af kavíar áður en það kæmi til greina að lána þeim."

Sighvatur laug engu

Það er greinilegt að Finnar hafa engu gleymt síðan Sighvatur Þórðarson, hirðskáld Ólafs Noregskonungs helga, orti vísukornið hér að neðan. Þá hafði Ólafur gert innrás í Finnland en Finnar (sem í þá daga voru rammgöldróttir) tóku sig til og mögnuðu upp ógurlegt gjörningaveður og hröktu innrásarherinn af höndum sér. Verst að Ólafi tókst ekki innrásin því þá væru Finnar Norðmenn í dag og án efa til í að lána okkur milljarða. Hér er vísan:

Hríð varð stáls í stríðri

ströng Herdalagöngu

Finnlendinga að fundi

fylkis niðs hin þriðja.

En austr við lá leysti

leið víkinga skeiðar.

Bálagarðs að barði

brimskíðum lá síða.