Guðni segir framkomu Halldórs ódrengilega

Guðni Ágústsson lýsir því í nýrri ævisögu sinni að ódrengilegt hafi verið af formanni Framsóknarflokksins, Halldóri Ásgrímssyni, að hafa varaformann sinn ekki með í ráðum þegar Halldór og Davíð Oddsson ákváðu að styðja innrás Bandaríkjamanna í Írak.

Stuðningur þessara tveggja ráðamanna við Íraksstríðið olli miklum titringi meðal flokksmanna og þjóðarinnar. Guðni lýsir því í bókinni Guðni - af lífi og sál hvernig hann heyrir fyrst af stuðningi íslenskra stjórnvalda við þessar hernaðaraðgerðir í útvarpsfréttum á leið eftir Reykjanesbrautinni í bíl sínum. Honum bregður svo að litlu munar að hann missi stjórn á bílnum og lendi utan vegar.

Guðni hringir í lykilmenn í flokknum og verður ljóst að Halldór tók þessa ákvörðun eftir að hafa ráðfært sig við mjög þröngan hóp nánustu samstarfsmanna. Viðbrögðum Guðna er svo lýst í bókinni: „Guðni er óttasleginn... Hann kvíðir viðbrögðum flokksmanna og finnst ódrengilegt að hafa ekki fengið að vera með í ráðum. Þessi pólitíski einleikur geti haft alvarlegar afleiðingar fyrir flokksforystuna og flokkinn allan."

Guðni heldur sig til hlés í málinu, en er „fúll og sár út í formann sinn fyrir pólitískan afleik sem ekki sér fyrir endann á." Svo gerist það að hann fer í viðtal í Sunnudagsþáttinn á Skjáeinum. Þar er hann þráspurður um þennan gjörning og Guðni endar á því að segja að „þetta sé ákvörðun Davíðs og Halldórs og þeir verði að klóra sig fram úr henni." Við þessi ummæli verður allt vitlaust í flokknum. „Halldór," segir í bókinni, „er Guðna reiður og varaformaðurinn er kallaður á teppið. Alþjóð þekkir eftirleikinn, Halldór er horfinn af vettvangi stjórnmálanna og Guðni sestur í formannsstól."