Matarmenning og ferðamennska

Félagið Matur-saga-menning gengst fyrir fyrirlestraröð um íslenskan mat og matarhefðir að Grandagarði 8 í Reykjavík. Umfjöllunarefni næsta fundar verður matur og ferðamennska, en yfirskrift fundarins er „Að éta skóna sína… íslenskur matur á borðum erlendra ferðamanna fyrr og síð“.

Matarmenning og þjóðleg matarhefð hefur verið fremur vanmetinn þáttur í íslenskri ferðamennsku, og svo mikið er víst að enn er stunið undan óskilgreindum skyndimat á áningarstöðum ferðamanna.

Augu landsmanna eru þó smám saman að opnast fyrir tilverurétti og ágæti íslensks matar, ekki síst fyrir ferðamenn, sem sækjast eftir sérkennum og nýjum upplifunum á framandi slóðum. Þá er ekki endilega verið að hvetja til þess að bera rammíslenskan, fornan mat sem hefur verið etinn hér um aldir, fyrir erlenda ferðamenn, heldur ekki síður að þróa girnilega rétti sem falla að smekk nútímamanna en bera sterk íslensk eða héraðsbundin einkenni. Þar hafa nokkrir frumkvöðlar þegar lagt lóð á vogarskálarnar, meðal annars. annar fyrirlesari kvöldins, Laufey Haraldsdóttir, sem kemur frá Ferðamáladeild Hólaskóla í Hjaltadal.

Sumarliði Ísleifsson, sagnfræðingur við Reykjavíkurakademíuna, ríður þó á vaðið annað kvöld og fjallar um lýsingar á íslenskum mat og drykk í erlendum heimildum frá fyrri öldum. Þar sýnir Sumarliði ýmis dæmi um erlenda texta þar sem greint er frá matarmenningu og drykkjusiðum Íslendinga á fyrri öldum og upplifun og lýsingum útlendinga á þeirri reynslu að vera í fæði á Íslandi. Eins mun hann ræða hvernig erlendir ferðamenn sem komu til Íslands fyrir aldamótin 1900 sáu fyrir mat sínum og smekk þeirra fyrir innlendum krásum.

Þessar gömlu heimildir gefa okkur veganesti til framtíðarinnar og hugmyndir til nýrrar þróunar í ferðamennskunni, en í erindi Laufeyjar Haraldsdóttur verður einmitt litið nær í tíma þar sem hún kynnir niðurstöður kannana á viðhorfum erlendra ferðamanna til matarins og áhuga þeirra á íslenskri matarhefð. Eins segir hún frá verkefninu „Matarkistan Skagafjörður“, sem er einmitt dæmi um hvernig nýta má auðlegð og menningu einstakra héraða í svæðisbundinni ferðamennsku. Að loknum erindum verður tími fyrir umræður, fyrirspurnir og spjall í bland við veitingar við hæfi.

Dagskráin hefst kl. 20 annað kvöld og er öllum opin meðan húsrúm leyfir.