Yosoy

"Í þessari bók koma við sögu meðal annarra læknir sem sérhæfir sig í að rannsaka og lina sársauka, ungur drengur sem finnur engan sársauka og fær fyrir þær sakir vinnu sem líkamslistamaður í hryllingsleikhúsi sem hefur aðsetur í gömlu Álafossverksmiðjunni, og lítil stúlka sem finnur til án þess það liggi ljóst fyrir hvað amar að henni. Lækninum í sögunni rennur auðvitað blóðið til skyldunnar að forða stúlkunni úr hremmingum sínum ef honum á ekki að finnast hann hafa lifað og starfað til einskis. En þó hlýtur maður að vona að sú björgun verði ekki á kostnað unga drengsins sem finnur ekki til sársauka. Það er ekkert vit í að ljóstra því upp í þessu viðtali hvernig sú glíma fer að lokum." Þannig lýsir Guðrún Eva Minervudóttir söguþræðinum í nýútkominni skáldsögu sinni Yosoy.

Hún segir þetta vera nútímasögu sem hvorki sé flókin né erfið aflestrar þótt framvindan sé stundum margbrotin. "Þetta getur alveg talist saga fyrir viðkvæma, þótt hún sé kannski ekki endilega fyrir ofurviðkvæma, nokkurs konar fágaður hryllingur."

Hvernig myndi hún að öðru leyti lýsa sögunni: "Það má segja að hún fjalli líka um hugann og vitundina. Hugurinn er enn að mestu leyti ókannað svæði. Hver veit, kannski mun næsta vísindabyltingin snúast um hugann."

Og þegar að þeirri byltingu kemur mun Guðrún vafalaust sjást á götuvirkjunum.