Lögmaður dæmdur til sektar

Lögmaður sem dæmdur var fyrir að sýna dómara óvirðingu segist ekki skilja hvað hann hafi gert ámælisvert og vill fá skýringar. Hann var dæmdur til sektar. Hann segist ekki hafa verið ókurteis auk þess sem dómarar verði að sætta sig við að vitni séu spurð ítarlega út úr. Jón Egilsson var að verja karlmann á þrítugsaldri sem ákærður var fyrir líkamsárás með því að hafa á skemmtistað í Reykjavík slegið mann hnefahöggi, þannig að sár hlaust af, auk þess sem hann rifbrotnaði. Fyrir dómi kom fram að maðurinn hefði líklega hlotið sárið eftir högg eftir glas eða flösku, en ekki hnefa og ekki væri staðfest að fórnarlambið væri rifbeinsbrotið. Jón bendir á að vitnin hafi tengst fórnarlambinu. Þá hafi framburði þeirra ekki borið saman og hann hafi talið að slíkt misræmi væri í málinu að ástæða hafi verið til að spyrja frekar, þrátt fyrir að sækjandi hafi verið búinn að spyrja í þaula. Þar sem áverkinn var veittur með öðrum hætti en ákæra kvað á um, áverkar ekki þeir sem tekið er fram í ákæru, auk þess sem fram hafi komið að fórnarlambið hafi síðar komið á slysadeild vegna gruns um handarbrot, þá í tengslum við að til átaka hafi komið. Jón segir að margt sem komið hafi á daginn hafi stutt frásögn skjólstæðings Jón segir að dómarar í öllum málum verði að þola það að vitni séu spurð ítarlega. Það sé réttur sem mannréttindasáttmálin í Evrópu veiti. Hann segir að dómarinn hafi í þessu tilviki ekki viljað fara eins nákvæmlega út í það ósamræmi sem var í gögnunum eins og hann sjálfur. hann segist þó ekki hafa upplifað sjálfan sig sem dónalegan og það hafi þá verið í hita leiksins. Hann kannast þó ekki við neina deilu við dómarann. Jón segist í ræðu sinni hafa deilt á tvo dóma sem viðkomandi dómari hafi kveðið upp, en hann hafi ekki skynjað að hann væri að ganga fram af dómaranum. Hann hafi einungis upplifað að hún hafi viljað stjórna því hversu nákvæmlega vitnin væru spurð. Þetta er það sem dómarinn telur Jón hafa gert: viðhaft ósæmileg ummæli fyrir dómi um dómara eða aðra eða komið hneykslanlega eða ósæmilega fram. Síðan að hafa ekki farið rétt að varðandi spurningar fyrir dómi og sektaði hann um 40 þúsund krónur. Jón segist ekki þekkja til þess að dómari hafi beitt slíkum viðurlögum áður og hann áttar sig á hvað það var sem dómara mislíkaði og vissi reyndar ekki að dómara hafi mislíkað.