Grásleppuskúrarnir standi

Allt bendir til að grásleppuskúrarnir við Ægisíðu í Reykjavík standi þar áfram, líkt og þeir hafa gert um árabil, þeir elstu raunar í meira en öld. Skúrarnir hafa látið mjög á sjá og eru lýti í augum sumra en aðrir sjá í þeim fegurðina og söguna. Takast þar á gamalkunnug sjónarmið um mengun eða minjar. Í grein í Morgunpóstinum, vef VG í Reykjavík, hvetur Stefán Pálsson, sagnfræðingur, til lagfæringa á skúrunum og öðrum mannvirkjum sem við þá standa. "Með vinnu og alúð mætti endurvekja blæ þess tíma þegar róið var úr annarri hverri vör og fiskiskúrar stóðu meðfram allri strandlengju borgarinnar," segir í greininni. Guðjón Friðriksson, sagnfræðingur og sérfræðingur í sögu Reykjavíkur, er sama sinnis. "Mér finnast skúrarnir setja ákveðinn sjarma á þetta svæði. Þeir eru orðnir fastir punktar í Reykjavík og tengjast minningum fólks," sagði Guðjón í samtali við Fréttablaðið. Fjallað hefur verið um framtíð grásleppuskúranna innan borgarkerfisins. Ellý K. J. Guðmundsdóttir, forstöðumaður Umhverfis- og heilbrigðisstofu Reykjavíkur, segir reynt að leysa málið þannig að um það ríki sátt. "Ég held að það sé enginn ágreiningur um þetta, allir eru sammála um að þetta eru minjar en þær líta ekki vel út í augnablikinu." Guðnýju Gerði Gunnarsdóttur, borgarminjaverði, finnst full ástæða til að varðveita skúrana og gera þá upp svo prýði sé af á því fjölfarna útivistarsvæði sem Ægisíðan er. "Þetta eru minjar um sjósókn við Skerjafjörðinn og merkur þáttur í sögu borgarinnar." Lengi var róið til fiskjar frá Ægisíðunni og reyndar ekki nema um fimm ár síðan Björn Guðjónsson lagði árar í bát. Var hann síðasti Reykvíkingurinn sem gerði út frá vör en varir eru lendingarstaðir báta við strendur. Útgerðin við Ægisíðuna gekk mann fram af manni, Björn tók við af föður sínum sem tók við af föður sínum.