Myndi enda í þrátefli

Forseti Íslands getur knúið fram þjóðaratkvæðagreiðslu þótt Alþingi hafi fellt fjölmiðlalögin úr gildi, að mati Sigurðar Líndals, lagaprófessors. Sú ákvörðun myndi þó enda í þrátefli með ófyrirsjáanlegum endi. Alþingi samþykkti í gær að fella brott fjölmiðlalögin sem Ólafur Ragnar vísaði til þjóðaratkvæðagreiðslu. Sigurður Líndal lagaprófessor viðurkennir að sá gjörningur sé umdeilanlegar, nú þegar þjóðin hafi málið í sínum höndum, en segir þó engan grundvallarmun vera á því hvort þjóðin eða þingið fellir lögin úr gildi. Það sé þó engan veginn hægt að líta svo á að þjóðin hefði fellt lögin við atkvæðagreiðslu. Sigurður segir að sjálfsagt hefðu margir viljað ganga til kosninga og kjósa með lögunum og ef réttur hafi verið brotinn á einhverjum, þá sé það fyrst og fremst á þeim einstaklingum. Þó megi kannski segja að þeir ættu að geta sætt sig við að lögin séu skoðuð nánar og víðtækari samstöðu leitað. Samþykkt Alþingis ætti því að sleppa.    Eins og hver önnur lög fer nýjasta útgáfa fjölmiðlafrumvarpsins til forseta til undirritunar. Vissulega gæti forsetinn ákveðið að neita að samþykkja nýju lögin, sem fella þau eldri úr gildi, og þar með knúið fram þjóðaratkvæðagreiðslu um þau eldri. Við látum liggja milli hluta hvernig þeirri leikfléttu myndi lykta. Þau sjónarmið hafa þó heyrst að það sé skylda forseta að neita því að skrifa undir nýju lögin; ákvörðunarrétturinn liggi hjá þjóðinni og samþykki Ólafur Ragnar nýju lögin, brjóti hann gegn stjórnarskrá. Sigurður segir þá sem harðastir séu í þeirri afstöðu kynnu að líta svo á. Hann vonar samt að sanngjarnir menn í þeim hópi geti fallist á að þetta sé ekki stórvægilegt brot. Sigurði finnst þetta líkjast því að ganga yfir götu á rauðu ljósi þegar enginn bíll er nálægur. Aðspurður hvað gerist ef forseti undirritar ekki lögin segir Sigurður að þá fari lögin í dóm þjóðarinnar. Ef þau yrðu svo felld þar myndu hin eldri lög, sem nú hafa svokallað „bráðabirgðagildi“, aftur komast í gildi. Úr því yrði þannig endalaust þrátefli að sögn Sigurðar.