Óvíst að matarverð myndi lækka

"Þegar reiknaður er út svokallaður markaðsstuðningur OECD má ekki draga þá ályktun að þessi sparnaður skilaði sér í matarinnkaupum fólks á Íslandi ef landið yrði opnað upp á gátt fyrir erlendum innflutningi og styrkjum til bænda hætt," segir Sigurgeir Þorgeirsson, framkvæmdastjóri Bændasamtakanna. Samkvæmt nýrri skýrslu Efnahags- og framfarastofnunarinnar, OECD, nam stuðningur við landbúnað fimmtán milljörðum á síðasta ári, eða sem nemur rúmum 200 þúsund krónum á hverja fjögurra manna fjölskyldu. Af þessu segir stofnunin að sjö milljarðar séu til komnir vegna innflutningstakmarkana sem leiða til hærra matvælaverðs hérlendis. Sigurgeir varar við því að of mikið sé lesið í þessar tölur um hærra matvælaverð þar sem fyrst og fremst sé um samanburðarfræði milli landa að ræða en ekki raunveruleg dæmi. "Til grundvallar á hverjum tíma er lagt lægsta heimsmarkaðsverð sem hægt er að finna. Síðan er áætlaður lágmarks flutningskostnaður," segir Sigurgeir og bætir við að í langflestum tilfellum séu vörurnar á lægsta heimsmarkaðsverði ekki í hæsta gæðaflokki, þó á því kunni að vera undantekningar. Að auki séu þær vörur sem fluttar eru hingað inn ekki keyptar á þessum verðum og munurinn því minni en samkvæmt mælingum OECD. "Mér finnst lógískast að við horfum til Danmerkur. Þar liggur fyrir nokkuð ítarlegur samanburður," segir Sigurgeir. Verðmunur á matvælaverði milli landanna sé 20 til 30 prósent þegar tekið er tillit til skattlagningar. Þegar tekið sé tillit til flutningskostnaðar, sem metinn sé á sjö til 25 prósent af innkaupaverðinu, dýrastur fyrir kælivörur, minnki sá munur enn frekar. "Er þá víst, þegar upp væri staðið og við búin að þurrka út landbúnaðinn hér, að það yrði nokkuð ódýrara en í dag að borða hér á landi?" spyr Sigurgeir, sérstaklega þegar haft er í huga að ein keðja ræður 60 prósentum af markaðinum og eftir að koma í ljós hvort lægra innkaupaverð hennar skili sér í lægra matvælaverði til neytenda.