Of snemmt að afskrifa loðnuna

"Það er allt of snemmt að afskrifa loðnustofninn í ár, það eru engar sérstakar breytingar sem gefa í skyn að eitthvað annað hafi gerst í ár en gerðist með árganginn í hitteðfyrra," segir Hjálmar Vilhjálmsson fiskifræðingur hjá Hafrannsóknarstofnuninni um áhyggjur manna af hruni loðnustofnsins, en Jón Kristjánsson, fiskifræðingur, sagði í samtali við Fréttablaðið í gær að sér kæmi ekki á óvart þó stofninn væri hruninn. . Hjálmar vísar til þess að seyðin úr árgangi 2001 hafi rekið mun lengra vestur og norður en venjulega og því hafi loðnan ekki fundist á hefðbundnum uppeldisslóðum við norðanvert landið og vestfirði í nóvember 2002. Loðnan hafi hins vegar fundist við Grænlandssund í apríl í fyrra og hún hafi skilað sér í venjulegu magni upp að landi í vetur. "Loðnan er kaldsjávarfiskur og ef það verða breytingar á því umhverfi sem hún er venjulega í hlýtur það að hafa tilteknar breytingar í för með sér en ég veit ekki til þess að heill stofn hafi fyrirfarist af þeim sökum hér við land." Hann telur líklegt að hið sama hafi gerst í ár. Hjálmar segir að jafnvel megi gera ráð fyrir að afkoma loðnunnar batni við hlýnun sjávar því við það aukist þörungaframleiðsla sem skapi meira æti fyrir smádýr sem loðnan lifir á. Hann bendir einnig á að á þriðja áratug síðustu aldar hafi komið skyndilegt hlýindaskeið eftir langvarandi kuldatímabil sem náði hámarki árið 1930 og stóð með hléum fram á miðjan sjöunda áratuginn. "Mér vitanlega var síður en svo loðnulaust á þessu tímabili og því er ekki hægt að setja samasem merki milli hlýnun sjávar og hrun loðnustofnsins. Það virðist vera að stefna í svipað hlýindaskeið núna og var á þriðja áratugnum." Hjálmar bætir þó við að þetta ástand geti haft alvarlegar afleiðingar í för með sér ef það hefur varanleg áhrif á útbreiðslu tegundarinnar, það er að segja ef hún færist sífellt fjær frá landinu. Það gæti haft neikvæð áhrif á aðra stofna og vistkerfi sjávar við landið. Hann tekur þó fram að það sé ekkert sem bendi til þess að loðnan eigi ekki eftir að færast aftur nær landinu og þó svo að stofninn í ár hafi enn ekki fundist þurfi það ekki að hafa nema tímabundna frestun á vertíðinni í för með sér.