Á áttunda þúsund krefjast afsagnar ríkisstjórnarinnar

Sjö til átta þúsund manns komu saman til friðasamlegra mótmæla á Austurvelli í dag og kröfðust afsagnar ríkisstjórnarinnar vegna stefnu hennar og athafna í evrópumálum. Skorað var á þingmenn stjórnar jafnt sem stjórnarandstöðu að verja lýðræðið í landinu og vanþóknun lýst á bréfi utanríkisráðherra til Evrópusambandsins.

Viðbrögðin við bréfi utanríkisráðherra til Evrópusambandsins þar sem því er lýst yfir að Ísland sé ekki lengur umsóknarríki að sambandinu hefur vakið snörp viðbrögð í þjóðfélaginu. Þannig lýsti t.d. Þorsteinn Pálsson fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins stöðunni á Sprengisandi á Bylgjunni í morgun.

„Maður veit eiginlega ekki hvort á að taka þetta í alvöru eða gamni. Það er eiginlega engu líkara en að -  og ég hygg að ef maður myndi horfa á þetta utanfrá séð þá myndi maður halda að ríkisstjórnin hefði útvistað utanríkismálunum til leikskólans á Grænuborg,” sagði Þorsteinn.

Ekki til Bessastaða?

„Það má vel vera. Svo er spurningin hver er munurinn þar á milli,” segir Þorsteinn.

Lýðræði og ráðherraræði

Ræðumenn á mótmælafundinum í dag gerðu allir lýðræðið og ráðherraræðið að umræðuefni. Jóna Sólveig Elínardóttir alþjóðastjórnmálfræðingur sagði ríkisstjórnina brjóta siðareglur ráðherra og vitnaði í þær.

„Reglurnar kveða einnig á um að ráðherra megi ekki leyna upplýsingum sem varða almannahag nema lög bjóði eða almannahagsmunir krefjist þess.Ljóst er að ríkisstjórnin er stjarnfræðilega langt frá því að starfa í anda þessara reglna,“ sagði Jóna Sólveig og bætti við: Verjum Alþingi. Verjum stofnunina sem er undirstaða alls á Íslandi. Berjumst fyrir lýðræðinu.

Austurvöllur var þéttskipaður mótmælendum sem tóku vel undir hvatningarorð ræðumanna. Fólk mótmælti því að ekki væri staðið við loforð um þjóðaratkvæðagreiðslu og því að Alþingi kæmi ekki að ákvarðanatöku um framtíð samskipta við Evrópusambandið.

„Ég held að allir sem eru mættir hérna núna í dag séu mættir til að krefjast þess að ríkisstjórnin vinni fyrir fólkið í landinu en ekki einhverja sérhagsmuni,“ sagði Andri Sigurðsson einn skipuleggjenda mótmælanna. Hann væri ekki endilega hlyntur því að ganga í Evrópusambandið en virða þyrfti lýðræðislega reglur samfélagsins.

Jórunn Frímannsdóttir fyrrverandi borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins var ein ræðumanna á mótmælafundinum. Hún sagðist oft fá þær háðsglósur frá sumum flokkssystkina sinna hvort hún vildi bara ekki ganga í Samfylkinguna. Hún svaraði því alltaf neitandi en vel gæti verið að hún tæki þátt í stofnun á nýjum flokki.

Guðrún Pétursdóttir sem einnig á rætur í Sjálfstæðisflokknum og bauð sig fram til forseta árið 1996 sagði m.a. í sinni ræðu að það mikilvægasta sem fólk ætti væri að hægt væri að trúa orðum þess. En stjórnarherrarnir hefðu margoft svikið sín loforð til þjóðarinnar.

Þegar Stefanía Stefánsdóttir einn mótmælenda var spurð hvað henni þætti um bréf utanríkisráðherra sagði hún einfaldlega: „Ég á ekki til orð yfir það.“ Hún ætlaði sér að mæta áfram á mótmælafundi á næstu dögum og vikum.

„Ég vil fá að meta sjálfur hvort undanþágur eða sérlausnir í sjávarútvegs- og landbúnaðarmálum séu nægjanlegar til að ég geti fallist á þær. Ég vil fá að ákveða það sjálfur. Ég vil ekki að Gunnar Bragi Sveinsson ákveði það fyrir mig,“ sagði Illugi Jökulsson m.a. í sinni ræðu.

„Ég bara skil þær ekki,“ sagði Guðjón Eiríksson einn mótmælenda, þegar hann var spurður út í bréfaskriftir utanríkisráðherra. „Ég skil ekki hvernig menn geta sagt eitt fyrir kosningar en gert svo eitthvað allt annað eftir kosningar,“ sagði Guðjón.

KK söng fyrir fundarmenn í upphafi fundar og Hemúllinn söng einnig kröftuglega við góðar undirtektir fundarmanna þar sem þessi hending kom fyrir:

Sigmundur Davíð hvar er peningurinn þinn?



Virkjanir í landi voru rísa

vilji þjóðar aldrei framar sést

LÍÚ mun ykkur lofa og prísa

og loforðin, loforðin, hverfa fyrir rest.

Yfirlýsing mótmælafundarins:

Ríkisstjórn Íslands lætur sér vestrænar lýðræðishefðir í léttu rúmi liggja þegar kemur að málum sem hún er á móti. Ráðherrar hennar víla ekki fyrir sér að svíkja kosningaloforð og þegar þeir eru minntir á eigin orð kemur ekkert af viti á móti, engin rök, ekkert málefnalegt, engin samræða, heldur fullyrðingar um að þeir hafi lýðræðislegan rétt til að gera hvað sem þeim sýnist.

Síðasta útspil ríkisstjórnarinnar endurspeglar gerræðislega stjórnarhætti. Það er á okkar ábyrgð, borgara þessa lands, að svara fullum hálsi og stöðva þessa þróun áður en hún leiðir okkur til stjórnarhátta sem engum hugnast, nema þeim sem sitja á valdastólum. 



Ríkisstjórn Íslands hefur lítilsvirt lýðræðið í landinu og ber því tafarlaust að segja af sér. Hingað og ekki lengra!