Má greiða móður bætur fyrir sonarmissi

Dráttur á málsmeðferð landlæknis vegna bótakröfu móður vegna læknamistaka sem kostuðu son hennar lífið varð til þess að ríkislögmaður hafnaði bótakröfu móðurinnar. Umboðsmaður Alþingis telur að ekkert í lögum komi í veg fyrir að heilbrigðisráðherra bæti konunni sonarmissinn.

Ríkislögmaður hafnaði bótakröfunni á þeim grundvelli að hún væri of seint komin, réttur móðurinnar til bóta væri fyrnd. Sonur konunnar lést árið 2001, og bótakröfunni var hafnað árið 2012.

Móðirin sendi umboðsmanni Alþingis erindi vegna málsins, og kvartaði undan töfum á afgreiðslu málsins hjá landlækni og afgreiðslu ríkislögmanns. Umboðsmaður hefur ekki lokið umfjöllun um málið, en bendir móðurinni á að krefja heilbrigðisráðuneytið um bætur.

Í ákvörðun ríkislögmanns segir að engu breyti þó landlæknir hafi verið með málið til skoðunar lengi. Þá segir í svari Velferðarráðuneytisins við fyrirspurn umboðsmanns að álitsgerð landlæknisembættisins sé ekki forsenda fyrir bótakröfu, og umfjöllun embættisins rjúfi ekki fyrningu.

Umboðsmaður Alþingis hefur í kjölfarið skrifað heilbrigðisráðherra og ríkislögmanni bréf þar sem komið er á framfæri ábendingum vegna málsins, þó málinu sé ekki formlega lokið hjá umboðsmanni.

Í bréfi sínu bendir umboðsmaður Alþingis á að ákvörðunarvald um bætur liggi hjá heilbrigðisráðuneytinu, ekki ríkislögmanni.

Þá bendir umboðsmaður Alþingis á að þó að þau sjónarmið séu uppi að krafan sé fyrnd sé ekkert í lögum sem banni ráðuneytinu að taka ákvörðun um að rétta hlut móðurinnar vegna sonarmissisins „telji [ráðuneytið] á annað borð að stjórnvöld hafi valdið henni tjóni með bótaskyldri háttsemi“.