Tússaði á bíla en var aldrei kærð

Fyrirtaka í máli Ásgerðar Jónu Flosadóttur, formanns Fjölskylduhjálpar, á hendur Reyni Traustasyni, fyrrverandi ritstjóra DV, fór fram í Héraðsdómi Reykjavíkur í dag. Kröfur Ásgerðar eru í fimm liðum, en hún krefst meðal annars að ummæli um hana sem birtust í DV í júlí 2013 verði dæmd dauð og ómerk.

Fullyrt var í DV að Ásgerður Jóna hefði verið kærð fyrir eignaspjöll og fyrir að hafa tússað á bíla, en það kom fram í máli viðmælanda dagblaðsins og rataði bæði á forsíðu og baksíðu blaðsins. Málið var þó aldrei kært til lögreglu með formlegum hætti og var rannsókn hætt í lok júlí 2013. Um var að ræða tilkynningu, ekki kæru. Fréttin var leiðrétt í DV í janúar síðastliðnum.

Í greinargerð lögmanns Reynis kemur þó fram að um hafi verið að ræða kæru „þrátt fyrir að lögregla kveðjist nú hafa meðhöndlað hana sem tilkynningu“. Hugtakið kæra sé víðtækt orð í íslensku máli og að Reynir skuli því ekki vera dæmdur til að þola ómerkingu og greiðslu miskabóta fyrir að nota ekki þrengsta skilning hugtaksins.

Allar aðrar aðferðir árangurslausar

Í stefnunni segir að Ásgerður hafi verið orðin langþreytt á að nágranni hennar lagði bifreiðum sínum ítrekað og endurtekið í einkabílastæði sem tilheyrir fasteign hennar. Hún hafi því skrifað orðið „einkabílastæði“ með tússpenna á rúðu bifreiðarinnar „þegar aðrar aðferðir höfðu reynst árangurslausar, en tússlitinn mátti auðveldlega þrífa af með vatni,“ segir orðrétt í stefnunni. Jafnframt segir að Reynir hafi ekki látið það sig varða „enda virðist eini tilgangurinn með fréttinni hafa verið sá að meiða æru stefnanda.“

Ásgerður Jóna segist í samtali við Vísi fúslega viðurkenna að hafa tússað á rúðuna.  „Ég var aldrei kærð. Það var mjög ljótt af honum (innsk: Reyni) að gera þetta. Ég hringdi í hann og bað hann um að laga,“ segir Ásgerður en henni varð ekki að ósk sinni. Sárast finnist henni að Fjölskylduhjálpin sé dregin í svaðið með ummælum sem þessum.

„Lágmark að fá fyrir málskostnaði“

Ásgerður rifjar upp að hún hafi áður unnið meiðyrðamál fyrir dómstólum. Þá hafi hún hins vegar fengið 250 þúsund krónur í bætur en lögfræðikostnaður var um 1250 þúsund krónur.

„Það er eins og það sé ekkert samband milli þess hvað lögfræðingar taka fyrir og hvað fólk fær í bætur. Það er lágmark að fá fyrir málskostnaðinum. Þetta er ástæðan fyrir því að fólk fer ekki í mál. Maður þarf að taka lán til þess,“ segir Ásgerður. Hún þurfi hins vegar að huga að mannorði sínu.

Ásgerður krefst þess að Reynir verði dæmdur til að greiða sér eina milljón króna í miskabætur ásamt því að forsendur og niðurstaða dóms í málinu verði birt í DV, eigi síðar en 15 dögum eftir dómsuppsögu. Sé það ekki gert sé Reyni gert að greiða henni 50 þúsund krónur fyrir hvern dag sem líður umfram áður greindan frest.

Ákveðin var aðalmeðferð  fyrir fyrirtökuna í dag, en hún fer fram 16. febrúar næstkomandi.