BSRB mótmælir hækkun virðisaukaskattþreps

Stjórn BSRG mótmælir fyrirætlunum stjórnvalda að hækka skatta á nauðsynjavörur, draga úr áunnum rétti atvinnulausra og aukningu á greiðsluþátttöku almennings fyrir almannaþjónustu. Segja þeir að hvað sem „reiknikúnstum fjármálaráðherra“ líði, sé staðreyndin að hækkun neðra þreps virðisaukaskattsins muni hækka verð nauðsynja umtalsvert. Eins og matvæla og heits vatns og muni það bitna harðast á þeim sem minnst hafa á milli handanna.

Þetta kemur fram í ályktun stjórnar BSRB.

„Stjórn BSRB hafnar því að hækkun barnabóta vegi upp skattahækkanir helstu nauðþurfta og komi þannig til móts við aukin útgjöld þeirra tekjulægstu. Stór hluti þeirra efnaminnstu hafa ekki börn á framfæri og njóta því engra mótvægisaðgerða vegna skattahækkananna. Auknar byrðar eru því lagðar á þennan stóra hóp til að létta megi byrðar hinna efnameiri.“

Þá hafnar stjórnin því að hækkun barnabóta vegi upp skattahækkanir helstu nauðþurfta.

„Stór hluti þeirra efnaminnstu hafa ekki börn á framfæri og njóta því engra mótvægisaðgerða vegna skattahækkananna. Auknar byrðar eru því lagðar á þennan stóra hóp til að létta megi byrðar hinna efnameiri.“

Þar að auki segir að afstaða stjórnvalda í garð atvinnulausra og þá sérstaklega þeirra sem hafa verið án atvinnu lengi, birtist með skýrum hætti í nýju fjárlagafrumvarpi.

„Skerða á áunnin rétt launafólks til atvinnuleysisbóta um sex mánuði á sama tíma og ríkið mun ekki greiða sitt framlag til VIRK starfsendurhæfingarsjóðs og jafnframt skerða fjárframlög til Vinnumálastofnunar. Að óbreyttu mun geta VIRK og Vinnumálastofnunar til að sinna hlutverki sínu – sem er m.a. að aðstoða atvinnulausa að snúa aftur á vinnumarkaðinn – skerðast til muna.“

Stjórn BSRB krefst þess að ríkisstjórnin standi sannarlega vörð um grunngildi samfélagsins. Jöfnuðinn, réttlætið og jafnrétti allra.

„Almannaþjónustuna verður að reka á samfélagslegum grunni og stjórnvöld verða að standa vörð um velferðarkerfið og starfsfólkið sem innan þess starfar. Ef öllum er ekki tryggður jafn aðgangur að almannaþjónustunni óháð efnahag er aldrei hægt að tala um Ísland sem samfélag jafnaðar.“