Pólitísk átök í bankaráði Seðlabankans

Fyrrverandi formaður bankaráðs Seðlabankans segir að umboð hennar til að ganga frá málum varðandi málaferli seðlabankastjóra gegn bankanum vegna launakjara hans, hafi ekki verið dregið í efa fyrr en nýtt bankaráð sem skipað var eftir ríkisstjórnarskipti tók við. Póltík og persónulegar erjur hafi haft mikil áhrif á þessi mál.

Lára V. Júlíusdóttir var formaður bankaráðs Seðlabankans á miklum umbrotatímum eftir að Davíð Oddsson, Ingimundur Friðriksson og Eiríkur Guðnason voru settir af sem seðlabankastjórar með lagasetningu nýrrar ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttir á vormánuðum 2009.

Núverandi bankaráð Seðlabankans hefur gert þá ákvörðun Láru tortryggilega að láta Seðlabankann standa undir málskostnaði Más Guðmundssonar núverandi seðlabankastjóra vegna ágreinings um hvort kjararáð gæti lækkað laun hans á skipunartíma hans.

Ríkisendurskoðun hefur skilað bankanum skýrslu um málið þar sem segir að skort hafi á verklagsreglur í bankaráði um mál sem þessi en eðlilegt megi telja að Lára hafi séð um þessi mál sem formaður ráðsins. Lára segir gott að skýrsla Ríkisendurskoðunar sé komin fram. Hún feli í sér leiðbeiningar sem skort hafi á.

„Niðurstaðan er svosem sú að ákvörðun sem þessi getur farið fyrir og hefði þurft að fara fyrir bankaráð. Það er kannski það sem maður taldi ekki algerlega nauðsynlegt. Sérstaklega miðað við þá stöðu sem málið var í upphaflega,“ segir Lára.

Lögum um Seðlabankann hafi verið breytt í tvígang á þessum tíma sem hafði áhrif á stöðu seðlabankastjórans og gert hann vanhæfan í tilteknum málum.

„Og þá var það formaður bankaráðs sem var sá aðili sem þurfti og varð að hlaupa undir bagga. Spurningin um hver réttarstaða formanns bankaráðs er undir svona kringumstæðum hefur ekkert verið svarað. Lögin gefa engar leiðbeiningar um það. Þetta var kannski sá vandræðagangur sem maður átti í og taldi sig vera að gera rétt allan tímann,“ segir Lára.

Spurningar um umboð hennar til að ganga frá málum varðandi Má Guðmundsson hefðu aldrei vaknað á þessum tíma og ekki verið dregið í efa að formaður bankaráðs hefði þær heimildir sem þurfti til að ganga frá þessum málum. Það hafi ekki gerst fyrr en núverandi bankaráð tók við.

Sýnist þér eftirmál þessa alls, eftir að þú hættir í bankaráðinu, að þetta lykti af einhvers konar pólitík?

„Já, ég verð að viðurkenna það. Þetta var líka þannig að þetta voru mjög einkennilegar aðstæður sem maður kom inn í sem bankaráðsformaður í rauninni örfáum vikum eftir að þessir þrír bankastjórar gengu þaðan út. Og það var ýmislegt í upphafi og í rauninni kannski allan tímann sem ég var formaður bankaráðs, sem var mjög sérstakt fyrir bankaráð og þann sem var í forsvari þar.  Allt öðruvísi en áður hafði verið að því að mér er tjáð og hugsanlega koma svona tímar aldrei aftur,“ segir Lára.

Að það hafi verið einhverjar pólitískar fléttur þarna að baki?

„Já og alls konar ágreiningur sem ég veit ekki hvort að er kannski bara beint flokkspólitískur. Það er svona ágreiningur sem ristir kannski dýpra,“  segir Lára V. Júlíusdóttir fyrrverandi formaður bankaráðs Seðlabankans.